تست و تشخیص پوکی استخوان با آزمایش خون و تراکم استخوان

استخوان یک بافت زنده است که به‌طور مداوم تجزیه و بازسازی می‌شود. هنگامی که تعادل بین تجزیه و بازسازی استخوان دچار اختلال ‌شود (به‌عنوان‌مثال، در اثر تغییرات هورمونی و یا تغییر در رژیم غذایی) ممکن است برخی از مواد معدنی ضروری که موجب افزایش تراکم و استحکام استخوان می‌شود، کاهش یابد. به کاهش تراکم استخوان‌ها استئوپنی گفته می‌شود. هنگامی که تراکم استخوان به میزان قابل‌توجهی کاهش یابد، استحکام آن ضعیف شده و در معرض شکستگی قرار می‌گیرد، به این وضعیت پوکی استخوان (متخلخل شدن استخوان) یا استئوپروز گفته می‌شود. پوکی استخوان خطر ابتلا به شکستگی استخوان را افزایش می‌دهد، به‌ویژه در ناحیه کمر، ستون فقرات و مچ دست. اگرچه ممکن است هرکسی به این بیماری مبتلا شود، اما خطر ابتلا به پوکی استخوان با افزایش سن افزایش می‌یابد، به‌طورمعمول زنان نسبت به مردان بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند.

اکثر افرادی که در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان قرار دارند، از این موضع آگاه نیستند. پوکی استخوان یک بیماری خاموش است، زیرا معمولاً تا زمانی که فرد دچار شکستگی استخوان شود، علامتی ندارد. این شکستگی، اغلب در مفصل ران، مهره‌های ستون فقرات، یا در مچ دست رخ می‌دهد، شکستگی می‌تواند در اثر وارد شدن فشار بسیار اندک به استخوان نیز رخ دهد. شکستگی می‌تواند باعث درد شدید و معلولیت طولانی مدت یا دائمی شود. شکستگی می‌تواند باعث ناتوانی فرد شده و به‌طورکلی سلامت عمومی او را به خطر می‌اندازد. آزمایشگاه تخصصی پاتوبیولوژی زمرد با استفاده از امکانات مدرن خود آزمایش‌های خون مربوط تشخیص پوکی استخوان مانند آزمایش ویتامین B، آزمایش تیروئید، آزمایش کلسیم و آزمایش‌های هورمونی مانند PTH ، FSH و تستسترون را به بیماران ارائه می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش‌های پوکی استخوان می‌توانید با شماره‌های 02126702134 و 02126711751 و 02126711749 تماس بگیرید.


نحوه تشکل استخوان در بدن


استخوان‌ها عمدتاً از ترکیب پروتئین کلاژنی نوع 1 و فسفات کلسیم ساخته می‌شوند. پروتئین‌ها یک شبکه اسفنجی ایجاد می‌کند که به‌وسیله افزودن ترکیبات کلسیم‌دار در اصطلاح کانی سازی می‌شوند. این امر باعث می‌شود تا استحکام استخوان‌ها افزایش یافته و درعین‌حال انعطاف‌پذیر باشند. استخوان یک بافت زنده است و به‌آرامی، اما به‌طور مداوم سلول‌های آن جایگزین می‌شوند. در طی فرایندی به نام باز جذب استخوان، سلول‌هایی به نام استئوکلاست یا استخوان‌کاه، در مقیاس میکروسکوپی استخوان را حل می‌کنند. برخی آنزیم‌ها نیز به تجزیه شبکه کلاژنی می‌پردازند. پس‌ازآن توسط سلول‌هایی به نام استئوبلاست یا استخوان‌ساز، سلول‌های استخوانی بازسازی می‌شوند. به این فرایند که به‌طور مداوم رخ می‌دهد، چرخه استخوان یا بازسازی استخوانی گفته می‌شود که در طول زندگی انسان پیوسته رخ می‌دهد. در هر فردی تقریباً بعد از حدود 10 سال، کلیه سلول‌های استخوانی به‌طور کامل جایگزین می‌شوند.

انواع پوکی استخوان


پوکی استخوان اولیه یا وابسته به سن

پوکی استخوان اولیه یا وابسته به سن، به شرایطی گفته می‌شود که در آن پوکی استخوان بدون علت و در اثر گذر زمان ظاهر می‌شود. این نوع از پوکی استخوان در زنان بسیار رایج است، اما در مردان، به‌ویژه در مردان مسن نیز دیده می‌شود. همان‌طور که قبلاً ذکر شد، در برخی از زنان میزان کاهش تراکم استخوان پس از یائسگی افزایش می‌یابد. این امر می‌تواند باعث بروز شکستگی در سنین پایین‌تر شود، اما اغلب در زنان مبتلا به پوکی استخوان، تا سن 60 یا70 سالگی، شکستگی مشاهده نمی‌شود. شایع‌ترین نوع شکستگی، شکستگی فشاری است که در ستون فقرات رخ می‌دهد. تغییر در شیوه زندگی، استفاده از مکمل‌های کلسیم، ویتامین D یا داروهای دیگر که باعث کاهش میزان از دست رفتن استخوان می‌شود، می‌تواند پیشرفت این نوع پوکی استخوان را کاهش دهد.

پوکی استخوان ثانویه

استئوپروز ثانويه مربوط به کاهش تراکم استخوان در اثر سایر بیماری‌ها می‌شود. این نوع از پوکی استخوان هم در مردان و هم در زنان مشاهده می‌شود و ممکن است در اثر بیماری‌های مختلفی ایجاد شود، از جمله: آرتریت روماتوئید، هیپرپاراتیروئیدیسم، بیماری کوشینگ، بیماری‌های مزمن کلیه، مولتیپل میلوما یا مصرف داروهایی مانند: داروهای ضد صرع، گلوکوکورتیکوئید یا لیتیوم. درمان بیماری اصلی یا علت زمینه‌ای می‌تواند کاهش تراکم استخوان را کاهش دهد.

چه عواملی باعث بروز پوکی استخوان می‌شود؟


در دوران کودکی، سرعت تشکیل استخوان نسبت به تحلیل آن بیشتر است، درنتیجه تراکم استخوان‌ها افزایش می‌یابد. تا اوایل دهه 20 سالگی، این تراکم به اوج خود می‌رسد. پس‌ازآن، تشکیل استخوان کندتر و تجزیه آن سرعت می‌گیرد، درنتیجه در گذر زمان و با افزایش سن، از توده استخوان‌ها کاسته می‌شود. کمبود کلسیم و ویتامین D در دوران کودکی، استفاده از داروهایی که حاوی مقدار زیادی گلوکوکورتیکواستروئیدها هستند (به‌غیراز دوزهای معمولی که در اسپری بینی برای کنترل آسم یا آلرژی‌ها استفاده می‌شود)، اختلال در تغذیه (مانند بی‌اشتهایی)، جراحی دستگاه گوارش، عدم فعالیت، سیگار کشیدن و مصرف بیش‌ازحد الکل می‌تواند خطر ابتلا به بیماری پوکی استخوان را در آینده افزایش دهد.

بیماری‌هایی که باعث تشدید و بروز زودهنگام این بیماری می‌شوند

برخی از بیماری‌ها مانند: بیماری تیروئید، بیماری کوشینگ، آرتریت روماتوئید، بیماری‌های کلیوی و هیپرپاراتیروئیدیسم(پرکاری غدد پاراتیروئید) می‌توانند بر سلامت استخوان‌ها تأثیر بگذارند. در افرادی که سابقه خانوادگی استئوپروز وجود دارد، ممکن است خطر ابتلا به این بیماری افزایش یابد.

تأثیر یائسگی بر پوکی استخوان

ممکن است بعد از یائسگی در اثر کاهش سطح هورمون استروژن، سرعت کاهش تراکم استخوان‌ها افزایش یابد. یائسه شدن زودهنگام می‌تواند کاهش تراکم استخوان‌ها را شدت بخشد.

آزمایش‌های تشخیصی پوکی استخوان


اهداف تست پوکی استخوان عبارتند از: تعیین اینکه فرد به پوکی استخوان مبتلا شده است یا نه، سنجش توده استخوان و ارزیابی احتمال توسعه بیماری در آینده، ارزیابی اثر یائسگی، کمبود هورمون‌ها و یا بررسی بیماری‌های زمینه‌ای مؤثر در ایجاد پوکی استخوان. اگر شخصی بدون دلیل دچار شکستگی شود، برای ارزیابی و آزمایش تراکم استخوان، ممکن است تحت آزمایش قرار بگیرد. همچنین برای ارزیابی مؤثر بودن درمان‌های پوکی استخوان ممکن است به‌صورت دوره‌ای برای فرد آزمایش تجویز شود.

آزمایش سنجش تراکم استخوان (BMD)

آزمایش سنجش تراکم استخوان

آزمایش اولیه برای شناسایی و تست پوکی استخوان و کاهش توده استخوانی، آزمایش تراکم معدنی استخوان (BMD) است. یکی از روش‌های ترجیحی و دقیق اندازه‌گیری تراکم استخوان‌ها، استفاده از اسکن (Dexa)(سنجش ميزان جذب اشعه ايكس با انرژي مضاعف) است. در این روش برای ارزیابی و ازمایش تراکم استخوان در استخوان لگن و یا ستون فقرات، از اشعه(X) با انرژی پایین استفاده می‌شود. اغلب (BMD) بر اساس تراکم توده استخوانی بزرگسالان جوان ارزیابی می‌شود. اگر مقدار (BMD) نسبت به انحراف معیار میانگین افراد جوان زیر عدد 1 باشد، تراکم استخوان طبیعی در نظر گرفته می‌شود. در مرحله استئوپنی یا ضعیف شدن استخوان‌ها، (BMD) بین (1-) تا (2.5-) خواهد بود. در مرحله پوکی استخوان مقدار انحراف معیار از (2.5-) هم پایین‌تر می‌آید. در برخی از داروخانه‌ها، مراکز درمانی و ...، دستگاه‌های کوچک سنجش تراکم قابل‌حمل وجود دارد که از پاشنه پا یا انگشتان اسکن تهیه می‌کنند. این اسکن‌ها به‌اندازه اسکن DXA دقیق نیستند، اما می‌توان به‌عنوان یک اسکن اولیه از آن‌ها کمک گرفت. هنگامی که این آزمایش‌ها کاهش تراکم استخوان را نشان دهند، برای تأیید و تشخیص دقیق‌تر اسکن DXA انجام می‌شود.

سی‌ تی‌ اسکن، اشعه ایکس و سونوگرافی

سایر تست‌های تشخیصی تصویربرداری که ممکن است برای اندازه‌گیری تراکم و تشخیص پوکی استخوان انجام شوند، عبارت‌اند از: سی‌ تی‌ اسکن (توموگرافی کامپیوتری)، اشعه ایکس و سونوگرافی. یک آزمایش تشخیصی عمومی به نام تجزیه‌ و تحلیل ترکیب بدن (بادی کامپوزیشن آنالیز) می‌تواند درصد ترکیب وزن بدن افراد را بر اساس عضله، چربی، استخوان و آب بدن تعیین کند. روش‌های متعددی برای اندازه‌گیری ترکیب بدن وجود دارد، ازجمله استفاده از دستگاه‌های تخصصی که بدین منظور طراحی شده‌اند. اگر تجزیه‌وتحلیل ترکیب بدن منظم انجام شود و نتایج سالیانه باهم مقایسه گردند، می‌توان به روند کاهش تراکم استخوان‌ها پی برد.

اسکن استخوان

اسکن استخوان

یکی دیگر از آزمایش‌های تشخیصی که برای ارزیابی وضعیت استخوان‌ها استفاده می‌شود، اسکن استخوان است. این آزمایش نباید با اسکن سنجش تراکم استخوان یا BMD اشتباه گرفته شود. BMD یک روش تشخیصی برای شناسایی تراکم استخوانی و تشخیص پوکی استخوان است و غیرتهاجمی محسوب می‌شود، اما اسکن استخوان یک آزمایش مربوط به پزشکی هسته‌ای است که برای تشخیص یا رد کردن سایر شرایط حادتر استخوانی استفاده می‌شود. برای انجام این آزمایش، یک محلول رادیواکتیو به داخل رگ بازو تزریق می‌شود. محلول رادیواکتیو از طریق خون در بدن پخش می‌شود و توسط استخوان‌ها جذب می‌گردد. سطح رادیواکتیویته موجود در استخوان‌ها شناسایی شده و مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. تفسیر نتیجه آزمایش می‌تواند بیماری‌هایی مانند سرطان متاستاتیک، عفونت، علل ناشناخته دردهای استخوان یا بیماری پاژه را مشخص سازد. این نوع اسکن می‌تواند اختلالات استخوانی را خیلی زودتر از تصویربرداری اشعه ایکس پیدا کند و ممکن است برای افرادی که به‌صورت مکرر دچار شکستگی استخوان‌ها می‌شوند، درخواست داده شود.

تست‌های آزمایشگاهی

تست‌های آزمایشگاهی تراکم استخوان

آزمایش خون می‌تواند شامل شاخص‌های زیر باشد:

  •  میزان کلسیم خون:  آزمایش میزان کلسیم خون معمولاً در پوکی استخوان طبیعی است، اما ممکن است در سایر بیماری‌های استخوانی افزایش یابد.
  •  ویتامین (D): کمبود ویتامین دی می‌تواند باعث کاهش جذب کلسیم شود.
  •  آزمایش‌های تیروئید: آزمایش‌های تیروئید مانند (4T) و (TSH) برای تشخیص بیماری‌های تیروئید.
  •  هورمون پاراتیروئید (PTH):  هورمون پاراتیروئید برای بررسی هیپرپاراتیروئیدیسم است.
  •  هورمون تحریک‌کننده فولیکول (FSH): برای بررسی یائسگی
  •  تستوسترون: برای بررسی کمبود آن در مردان
  •  الکتروفورز پروتئین: الکتروفورز پروتئین برای شناسایی پروتئین‌های غیرطبیعی تولید شده توسط نوع خاصی از سرطان (به نام میلینوم چندگانه) که می‌تواند باعث شکستگی استخوان‌ها شود.
  •  آلکالین فسفاتاز (ALP):  افزایش سطح ALP می‌تواند بیانگر وجود اختلال در استخوان‌ها باشد.

گاهی اوقات به‌منظور ارزیابی و نظارت بر میزان باز جذب و تشکیل استخوان، از شاخص‌های استخوانی خون و ادرار استفاده می‌شود. آن‌ها برای تشخیص مورد استفاده قرار نمی‌گیرند.

تست‌های اندازه‌گیری کاهش تراکم استخوان (شاخص‌های باز جذب استخوان)

تست‌های اندازه‌گیری کاهش تراکم استخوان

تست‌های باز جذب استخوان، اطلاعاتی را در خصوص نرخ و سرعت از دست رفتن استخوان‌ها برای ما فراهم می‌کنند. این تست‌ها را می‌توان قبل و بعد از درمان انجام داد تا میزان نرخ کاهش استخوان مشخص شود. آن‌ها عبارتند از:

  •  سی تلوپپتید (سی ترمینال تلوپپتید کلاژن نوع یک(CTx))
  •  آن تلوپپتید پیوند عرضی کلاژن نوع یک در ادرار(NTX)
  •  دئوکسی پیریدینولین(DPD)
  • پیریدینیوم کراسلینک
  •  هیدروکسی پرولین ادرار
  •  اسید فسفاتاز مقاوم به تارتارات (TRAP) 5b
  •  سیالوپروتئین استخوان (BSP)

تست اندازه‌گیری تشکیل استخوان (شاخص‌های مربوط به استخوان‌سازی)

تست اندازه‌گیری تشکیل استخوان

تست‌های تشکیل استخوان، میزان تولید استخوان‌ها را ارزیابی می‌کنند. همانند سایر شاخص‌های مربوط به چرخه استخوان، این تست‌ها را می‌توان قبل و بعد از درمان انجام داد تا بررسی شود میزان استخوان‌سازی در فرد افزایش یافته است یا نه. شاخص‌ها عبارتند از:

  •  الکالین فسفاتاز استخوانی (ALP)
  •  استئوکلسین (پروتئین GLA استخوانی)
  •  آن ترمینال پروپپتید (P1NP) و سی ترمینال(C1NP) پروکلاژن نوع یک

درمان پوکی استخوان


اگر در شما استئوپروز تشخیص داده شود یا ریسک شکستن استخوان‌ها در شما بالا باشد، پزشک برای تقویت استخوان‌ها و کمک به پیشگیری از شکستگی آن‌ها، دارو تجویز می‌کند. داروهای تجویزی نقش مهمی در مدیریت پوکی استخوان دارند. همچنین پزشک موارد زیر را در شما بررسی خواهد کرد:

  • دریافت سطح کافی کلسیم، ویتامین D و همچنین انجام ورزش کافی برای حمایت از سلامت استخوان‌ها
  •  ترک سیگار، کاهش مصرف الکل و تغییر شیوه زندگی که ممکن است بر روی استخوان‌ها تأثیر بگذارد.
  •  کنترل و نظارت بر بیماری‌ها و داروهای مصرفی که می‌تواند بر سلامت استخوان‌های شما اثر بگذارد.

داروهای پوکی استخوان چگونه عمل می‌کنند؟

استخوان‌ها دائماً در حال بازسازی خود هستند. هم‌زمان با ساخته‌شدن استخوان‌های جدید، سلول‌های قدیمی استخوان تجزیه می‌شوند. در پوکی استخوان، تعادل دقیق بین تولید و تجزیه استخوان از بین می‌رود و بیش از آنکه سلول‌های استخوانی ساخته شوند، تجزیه می‌شوند. اکثر داروهای پوکی استخوان تلاش می‌کنند تا فعالیت سلول‌های تجزیه‌کننده استخوان (استئوکلاست) را کاهش دهند. درعین‌حال تلاش می‌کنند سلول‌های سازنده استخوان (استئوبلاست) را فعال‌تر کنند. این کار در طول زمان باعث می‌شود تجزیه استخوان‌ها کاهش بافته و ساختن استخوان‌ها تقویت شود.

انواع داروها

داروهای متعددی برای درمان پوکی استخوان در دسترس است. پزشک بر اساس شرایط و یا سایر بیماری‌های شما، بهترین گزنه را توصیه خواهد کرد. برخی از این داروها تحت پوشش بیمه می‌باشند و برخی هم آزاد هستند. مهم است داروی تجویزشده را دقیقاً مطابق دستور پزشک مصرف کنید تا بیشترین بهره را از این داروها کسب نمایید.

بیس فسفونات(Bisphosphonates)

به‌صورت قرص (روزانه، هفتگی یا ماهانه): آلندرونات (با نام تجاری Fosamax یا سایر مارک‌ها) ریزیدرونات (با نام تجاری Actonel یا سایر برندها)، تزریق داخل وریدی سالانه: زولدرونیک اسید (با نام تجاری Aclasta یا سایر برندها).

دنوسوماب (Denosumab)

6 تزریق ماهانه: دنوسوماب (نام تجاری: Prolia)
مکانیسم اثر دنوسوماب با بیس فسفونات متفاوت است، اما اثر آن مشابه است و باعث کاهش سرعت تجزیه استخوان‌ها می‌شود و خطر شکستگی ناشی از پوکی استخوان را نیز کاهش می‌دهد.

  •  برخی از بیمه‌ها دنوسوماب را برای کسانی که در اثر پوکی استخوان دچار شکستگی شده‌اند و به‌منظور جلوگیری از شکستگی‌های بیشتر ، تحت پوشش قرار می‌دهند.
  •  همچنین برخی از بیمه‌ها برای افراد مسن (بیش از 70 سال) که شکستگی نداشته‌اند، اما در معرض خطر شکستگی ناشی از پوکی استخوان قرار دارند، این دارو را تحت پوشش قرار می‌دهند.

داروهای تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده‌های استروژن(SERMS)

قرص روزانه: رالوکسیفن (نام تجاری: Evista)

  •  این دارو بر روی استخوان‌ها همانند هورمون استروژن عمل می‌کند، باعث کاهش تجزیه استخوان‌ها می‌شود. در زنانی که در دوران یائسگی قرار دارند، خطر شکستگی ستون فقرات را کاهش می‌دهد.
  •  برخی از شرکت‌های بیمه رالوکسیفن برای زنان یائسه که در اثر پوکی استخوان دچار شکستگی شده‌اند و برای جلوگیری از ایجاد شکستگی‌های بیشتر، تحت پوشش قرار می‌دهند.

درمان با هورمون‌های جایگزین(HRT)

ماده مؤثره اصلی این داروها، هورمون استروژن است. در برخی موارد هورمون پروژسترون نیز اضافه( HRT ترکیبی) می‌شود.

  •  حتی در دوزهای پایین،( HRT) باعث کاهش سرعت تجزیه استخوان‌ها، کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی در زنان یائسه می‌شود. برای بسیاری از زنان زیر 60 سال که مبتلا به پوکی استخوان هستند و برای درمان علائم یائسگی این دارو مؤثر و بی‌خطر است. مخصوصاً برای خانم‌هایی که در معرض ابتلا به یائسگی زودرس قرار دارند (قبل از 45 سالگی) مفید است.
  •  به علت افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و سرطان سینه در زنان مسن، سایر داروهای پوکی استخوان برای زنان بالای 60 سال مناسب‌تر است.

تری پاراتاید (Teriparatide)

تزریق روزانه تا 18 ماه (تزریق توسط خود بیمار): تری پاراتاید (نام تجاری: Forteo)

  •  این دارو سلول‌های استخوان‌ساز را تحریک می‌کند و باعث افزایش استحکام و تراکم استخوان می‌شود. این دارو فقط در افراد مبتلایی که برای آن‌ها سایر داروهای پوکی استخوان مؤثر نبوده است و هنوز احتمال شکستگی در آن‌ها بالا می‌باشد، تجویز می‌شود. تری پاراتاید بايد توسط متخصص تجويز شود و تنها 18 ماه مصرف گردد. پس از اتمام دوره درمانی ‌تری پاراتاید، داروهای ديگر پوكی استخوان بايد آغاز شوند تا اطمينان حاصل شود که استخوان جديد حفظ شده و کیفیت آن بهبود یابد.
  •  برخی از شرکت‌های بیمه‌ تری پاراتاید را برای افرادی که تراکم استخوانی بسيار پايين دارند و حداقل دو شکستگی را تجربه کرده‌اند، یا کسانی که باوجود مصرف سایر داروهای پوکی استخوان باز دچار شکستگی شده‌اند، تحت پوشش قرار می‌دهند.
  •  این دارو مختص افرادی است که باوجود مصرف سایر داروهای مربوط به پوکی استخوان، هنوز تراکم استخوان‌های آن‌ها پایین می‌باشد و دچار شکستگی می‌گردند. باید توسط متخصص تجویز شود و برخی از شرکت‌های بیمه هم در مردان و هم در زنان آن را تحت پوشش قرار می‌دهند. هنگامی که دوره 18 ماهه درمان به پایان رسید، باید داروهای دیگر پوکی استخوان مورد استفاده قرار گیرد تا استخوان جدید تولید شده حفظ شود و کیفیت آن بهبود یابد.

پیشگیری


ژن‌های شما مسئول تعیین قد و قدرت سیستم اسکلتی شما هستند، اما سبک زندگی مثل رژیم غذایی و ورزش بر چگونگی عملکرد استخوان‌ها تأثیر می‌گذارند.

ورزش منظم

ورزش منظم

ورزش منظم ضروری است، بزرگسالان 19 تا 64 ساله باید هر هفته حداقل 150 دقیقه (2 ساعت و 30 دقیقه) فعالیت هوازی متوسط، مانند دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی سریع، انجام دهند. تمرینات تحمل وزن و تمرینات استقامتی برای بهبود تراکم استخوان‌ها و کمک به جلوگیری از پوکی استخوان بسیار مهم هستند. در کنار تمرینات هوازی، بزرگسالان 19 تا 64 ساله باید با انجام تمرینات تقویتی، تمام عضلات اصلی مانند: پاها، ناحیه کمر، پشت، شکم، سینه، بازو و شانه، را دو یا چند روز در هفته تقویت نمایند. اگر پوکی استخوان در شما تشخیص داده شده است، بهتر است قبل از شروع هرگونه برنامه ورزشی با پزشک متخصص مشورت کنید، تا مشخص شود این تمرینات برای شما مناسب می‌باشند یا نه.

تغذیه سالم و مکمل ویتامین دی

تغذیه سالم استخوان

داشتن یک رژیم غذایی سالم و متعادل برای همه توصیه می‌شود. این امر می‌تواند به جلوگیری از بسیاری از بیماری‌ها کمک کند، ازجمله بیماری‌های قلبی عروقی، دیابت ، بسیاری از سرطان‌ها و همچنین پوکی استخوان. کلسیم برای حفظ استحکام استخوان‌ها مهم است. بزرگسالان روزانه به 700 میلی‌گرم کلسیم نیاز دارند که باید آن را از طریق غذای روزانه تأمین نمایند. غذاهای غنی از کلسیم عبارتند از:

  •  سبزیجات سبز برگ‌پهن
  •  میوه‌های خشک‌شده
  •  توفو
  •  ماست و لبنیات

همچنین ویتامین D برای داشتن استخوان‌ها و دندان‌های سالم مهم است، زیرا به بدن کمک می‌کند که کلسیم بیشتری جذب کند. تمام بزرگسالان باید 10 میکروگرم (مکمل) ویتامین D در روز مصرف کنند. منابع غذایی سرشار از ویتامین دی عبارتند از:

  •  روغن ماهی مانند ماهی قزل‌آلا، ساردین، شاه‌ماهی و ماهی خال‌مخالی
  •  گوشت قرمز
  •  جگر
  •  زرده تخم‌مرغ
  •  غذاهای غنی‌شده با ویتامین دی مانند برخی از کره‌ها و یا برخی از غلات صبحانه
  •  مکمل‌های غذایی

با این‌ وجود، دریافت ویتامین دی کافی از غذاها می‌تواند دشوار باشد. بنابراین، تمام بزرگسالان باید مصرف روزانه 10 میکروگرم مکمل ویتامین دی را در نظر بگیرند.

سایر عوامل

عوامل دیگری که می‌تواند به جلوگیری از پوکی استخوان کمک کنند عبارتند از:

  •  ترک سیگار: سیگار کشیدن باعث افزایش خطر ابتلا به پوکی استخوان می‌شود.
  •  محدود کردن مصرف الکل: سرویس سلامت همگانی (NHS) توصیه می‌کند که بیش از 140 میلی‌لیتر الکل در هفته نوشیده نشود. همچنین جلوگیری از سوءمصرف الکل اهمیت بالایی در این زمینه دارد.

آفتاب بگیرید

آفتاب بگیرید

از اواخر فروردین و اردیبهشت تا پایان مهرماه، نور خورشید باعث تولید ویتامین D بهینه می‌شود که می‌تواند جذب کلسیم بدن را افزایش دهد. این فرایند باعث تقویت دندان‌ و استخوان‌ها می‌شود که به‌نوبه خود باعث جلوگیری از بیماری‌هایی همچون پوکی استخوان می‌شود.