آزمایش تبخال تناسلی یا هرپس (HSV) از طریق کشت ویروس هرپس و تست PCR

هرپس یک عفونت ویروسی رایج است که توسط ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) ایجاد می‌شود. این ویروس در دو نوع اصلی، HSV-1 و HSV-2 وجود دارد. آزمایش ویروس هرپس سیمپلکس، حضور ویروس را در یک نمونه از تاول، زخم یا مایع تعیین می‌کند تا عفونت حاد تبخال یا آنتی بادی‌های تبخال در خون برای تعیین قرارگیری قبلی در معرض هرپس، تشخیص داده شود. هم HSV-1 و هم HSV-2 مسری هستند و به صورت دوره‌ای باعث ایجاد تبخال‌های کوچک (وزیکول) می‌شوند که به صورت ضایعاتی سر باز می‌کنند.HSV-1 عمدتا سبب ایجاد تاول یا تبخال در اطراف دهان می‌شوند، در حالی که HSV-2 معمولا ضایعاتی در اطراف ناحیه تناسلی ایجاد می‌کند. با این حال، هر یک از آنها می‌تواند نواحی دهان و ناحیه تناسلی را تحت تاثیر قرار دهد.

تبخال تناسلی یک عفونت ویروسی است، که از دو نوع ویروس هرپس نوع یک و دو بوجود می ‌آید. این بیماری باعث التهاب درد و خارش در اندام تناسلی خانم‌ها و آقایان می‌شود و از طریق تماس پوستی و رابطه جنسی منتقل می‌شود. همچنین در مواردی تبخال تناسلی از مادر به نوزاد منتقل می‌شود در صورت انتقال احتمال آسیب به مغز نوزاد وجود دارد. آزمایش ویروس هرپس سیمپلکس (HSV) برای تشخیص موارد زیر استفاده می‌شود:

  •  عفونت ویروسی فعال در کسانی که زخم‌های تناسلی یا انسفالیت دارند.
  •  برای نوزادانی که مشکوک به تبخال نوزادی هستند.
  •  برای شناسایی عفونت قبلی
  •  در افرادی که دارای علائم هستند، ممکن است تست برای تمایز بین عفونت اولیه، عفونت فعال و عود مجدد استفاده شود.

آزمایشگاه تخصصی پاتوبیولوژی زمرد با استفاده از امکانات مدرن خود آزمایش مربوط به شناسایی ویروس هرپس نوع یک و دو تبخال تناسلی را به بیماران ارائه می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش‌های تشخیصی تبخال تناسلی می‌توانید با شماره‌های 02126702134 و 02126711751 و 02126711749 تماس بگیرید.


نحوه انتقال تبخال تناسلی


ویروس هرپس سیمپلکس می‌تواند از طریق تماس با پوست زمانی که زخم‌ها باز و در حال بهبودی هستند و گاهی اوقات وقتی زخم‌های قابل مشاهده‌ای وجود ندارد، از فردی به فرد دیگر منتقل شود. HSV-2 اغلب یک بیماری منتقله از راه جنسی است. از آنجائی که علائم ممکن است خفیف باشد، ۹۰٪ از کسانی که مبتلا به HSV-2 میباشند، ممکن است بی‌اطلاع باشند که آلوده شده‌اند.

نشانه‌های ابتلا به تبخال تناسلی در مردان و زنان


هنگامی که فرد در ابتدا آلوده می‌شود، ممکن است تاول‌های مشهود و دردناک در محل عفونت داشته باشد که معمولا در عرض دو هفته پس از انتقال ویروس ظاهر می‌شوند. ضایعات معمولا طی دو تا چهار هفته بهبود می‌یابند. تاول‌ها ممکن است در ناحیه واژن، روی آلت تناسلی، اطراف مقعد یا روی باسن یا ران‌ها ظاهر شوند. قسمت اولیه بیماری می‌تواند شامل بیرون ریختن تاول‌ها و حتی علائمی مانند آنفولانزا ار جمله تب و تورم غدد باشد. با این حال، همه افراد دچار تاول نمی‌شوند و گاهی علائم آنقدر خفیف است که غیر قابل تشخیص هستند یا با مشکل دیگری، مانند نیش حشرات یا التهاب پوست اشتباه گرفته می‌شوند.

آیا بعد از درمان تبخال تناسلی باز هم فرد ناقل باقی می‌ماند؟


هنگامی که فردی آلوده می‌شود و عفونت اولیه از بین می‌رود، فرد HSV را در یک شکل نهفته با خود حمل می‌کند. در طول دوره‌های استرس یا بیماری، ویروس ممکن است دوباره فعال شود. افراد مبتلا به بیماری‌هایی که سیستم ایمنی بدنشان را ضعیف می‌کنند مانند افرادی که مبتلا به اچ آی وی یا ایدز هستند یا افرادی که پیوند عضو داشته‌اند، ممکن است بیشتر و به صورت شدیدتر HSV را تجربه کنند. در حالی که هیچ درمان دارویی برای تبخال وجود ندارد، داروهای ضد ویروسی می‌توانند شیوع بیماری را سرکوب کنند و مدت زمان علائم و بروز ویروس را کاهش دهند.

آیا تبخال تناسلی از زنان باردار به نوزاد انتقال می‌یابد؟


ویروس به ندرت می‌تواند باعث ایجاد تبخال نوزادان در هنگام زایمان شود. علائم تبخال نوزادی در طول ماه اول زندگی ظاهر می‌شود و اگر درمان نشود می‌تواند باعث ایجاد آسیب درازمدت به سلامت کودک شود. زن بارداری که مبتلا به تبخال تشخیص داده شده است، باید قبل از زایمان به طور مرتب بررسی شود تا فعال شدن دوباره عفونت او مشخص و ضرورت انجام سزارین برای جلوگیری از آلوده شدن نوزاد تعیین گردد.

آیا تبخال تناسلی در نوزادان باعث بروز مشکلات مغزی می‌شود؟

ویروس هرپس سیمپلکس می‌تواند به مغز منتقل شود و باعث انسفالیت شود. این بیماری می‌تواند مرگبار باشد یا در کسانی نجات پیدا می‌کنند باعث مشکلات جدی و عصبی دائمی ‌شود.

تفاوت بین تبخال تناسلی و زگیل تناسلی


اگر چه هر دوی آن‌ها بر اندام تناسلی تاثیر می‌گذارند و از طریق تماس جنسی انتقال می‌یابند، تبخال تناسلی (هرپس تناسلی) و زگیل‌های تناسلی دو بیماری بسیار متفاوت در دسته بیماری‌های منتقله از راه جنسی (STDs) هستند.

زگیل‌های تناسلی

زگیل‌های تناسلی در اثر ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می‌شوند که ۷۰ نوع آن وجود دارد. HPV در مردان و زنان رایج است. با این حال، اکثر مردم علائم بیماری را ندارند. برای پیچیده‌تر کردن موضوع ناگفته نماند که زگیل می‌تواند بر روی دیواره واژن و دهانه رحم زنان شکل بگیرد و تنها در طول معاینه زنان تشخیص داده می‌شود. زگیل‌ها به طور معمول گوشتی رنگ هستند، شبیه گل کلم به نظر می‌رسند و ممکن است برجسته یا صاف باشد. زگیل‌ها می‌توانند در داخل و یا خارج از مهبل (واژن) یا مقعد، دهانه رحم یا دیواره واژن، آلت تناسلی، اسکروتوم، ران‌ها، لب‌ها، دهان، زبان، گلو، دست‌ها و اساسا هر قسمت از بدن تشکیل شوند.

نمونه لازم برای تست تشخیص تبخال تناسلی چگونه جمع آوری می‌شود؟


پزشک سواب یا تکه‌ای از تاول یا زخم روی ناحیه تناسلی را می‌گیرد. زمانی که وجود مننژیت یا آنسفالیت مشکوک است، نمونه‌ای از مایع مغزی نخاعی (CSF) ممکن است از ستون فقرات (شیر نخاعی) جمع آوری شود. برای آزمایش آنتی بادی، یک نمونه خون با قرار دادن یک سوزن در رگی در بازو، گرفته می‌شود.

آیا آمادگی برای اطمینان از کیفیت نمونه مورد نیاز است؟


خیر هیچ آمادگی لازم نیست.

آزمایش تبخال تناسلی


تشخیص مستقیم ویروس

در افراد مبتلا به زخم‌های تناسلی فعال، روش‌های ترجیحی برای آزمایش ویروس‌ها شامل کشت هرپس تناسلی و آزمایش HSV DNA می‌باشند. اگر آنسفالیت یا تبخال تناسلی نوزادان مشکوک باشند، تست PCR ( آزمایش HSV DNA) ترجیح داده می‌شود.

  •  کشت تبخال: یک نمونه از مایع با سوابی از زخم باز گرفته می‌شود و در سلول‌هایی که اجازه رشد ویروس را می‌دهند، تزریق می‌شود. هنگامی که ویروس شناسایی می‌شود، می‌تواند به عنوان HSV-1 یا HSV-2 شناخته شود، که ممکن است برای پیش آگهی مفید باشد. این آزمون حساس و خاص است، اما دو یا چند روز برای تکمیل آن زمان نیاز دارد. در صورتی که ویروس فعال کافی در نمونه وجود نداشته باشد،. ممکن است نتایج منفی غلط به دست آید که می‌تواند زمانی رخ دهد که ضایعه بیش از ۴۸ ساعت پس از بروز علائم کشت داده شود.
  • HSV DNA PCR: این روش مواد ژنتیکی HSV را در یک نمونه بیمار از تاول، خون یا مایع دیگر مانند مایع نخاعی تشخیص می‌دهد. PCR می‌تواند ویروس و همچنین نوع ویروس هرپس را شناسایی کند. از آن جا که این تست حساس‌تر از کشت است، در شرایطی که تعداد ویروس کم است (مانند آنسفالیت ویروسی) یا ضایعه چند روزه طول کشیده باشد، کاربرد دارد.

تست آنتی بادی

آزمایش آنتی بادی HSV پروتئین‌های ایمنی را که بدن در پاسخ به عفونت تبخال تولید می‌کند، شناسایی می‌نماید. بدن دو نوع آنتی بادی تولید می‌کند. چند روز پس از ابتلا به عفونت HSV شروع به تولید آنتی بادی کلاس IgM می‌کند و این آنتی بادی‌ها ممکن است در چند هفته قابل تشخیص باشند. سپس آنتی بادی HSV IgG را بعد از HSV IgM تولید می‌شود. سطوح IgG برای چند هفته افزایش می‌یابد، به آرامی کاهش می‌یابد و سپس در خون تثبیت می‌شود. هنگامی که فرد به HSV آلوده شده است، این فرد به تولید مقادیر کمی از HSV IgG ادامه می‌دهد. تست آنتی بادی HSV می‌تواند هر دو نوع ویروسی (HSV- و HSV-2) را شناسایی کند و آزمون‌هایی وجود دارد که می‌توانند آنتی بادی‌های اولیه IgM و همچنین آنتی بادی‌های IgG را برای همیشه در فرد آلوده باقی می‌مانند، شناسایی کنند. آزمون آنتی بادی HSV اگر چه به اندازه PCR یا کشت، حساس نیست، می‌تواند برای تشخیص عفونت حاد HSV مورد استفاده قرار گیرد، البته در صورتی که نمونه‌های خون چندین هفته به صورت جداگانه جمع آوری شوند (نمونه‌های حاد و بهگرا). سطوح آنتی بادی HSV IgG مقایسه می‌شوند تا ببینند آیا به طور قابل توجهی افزایش یافته‌اند، که نشان دهنده عفونت فعلی است. تست آنتی بادی‌همچنین ممکن است برای غربالگری برخی از جمعیت‌ها، مانند افراد فعال از لحاظ جنسی، گیرنده‌های پیوند عضو و کسانی که مبتلا به عفونت HIVهستند، و یا برای یک عفونت HSV قبلا مشخص شده، استفاده شود.

پس از بروز چه نشانه‌هایی پزشک این آزمایش را تجویز می‌کند؟


کشت هرپس تناسلی (یا آزمایش HSV DNA) ممکن است زمانی سفارش داده شود که فرد دارای تاول روی ناحیه تناسلی است. همچنین تست DNA HSV ممکن است زمانی مورد استفاده قرار گیرد که فرد علائم و نشانه‌های انسفالیت داشته باشد و پزشک متخصص مشکوک باشد که بیماری در اثر یک ویروس ایجاد شده است. نمونه‌هایی از این علائم و نشانه‌ها عبارتند از:

  •  تب
  •  سردرد شدید مداوم
  •  خشکی گردن
  •  حساسیت به نور
  •  تغییرات روحی
  •  خستگی

تست HSV ممکن است به طور منظم در زمانی که زن باردار مبتلا به هرپس تناسلی است سفارش داده شود. وقتی که کودک علائم عفونت HSV مانند مننژیت یا ضایعات پوستی که ممکن است توسط ویروس هرپس ایجاد شود را نشان می‌دهد، مادر و نوزاد تازه متولد شده ممکن است برای بررسی HSV مورد آزمایش قرار گیرند. تست آنتی بادی HSV به طور عمده زمانی دستور داده می‌شود که کسی برای بررسی HSV قبلی مورد آزمایش قرار می‌گیرد. گاهی اوقات تست آنتی بادی HSV حاد و بهگرا ممکن است زمانی درخواست شود که وجود عفونت فعلی مشکوک است. همچنین پزشک ممکن است آزمایش آنتی بادی HSV را زمانی پیشنهاد دهد که فرد مبتلا به STD دیگری است و در معرض خطر عفونت قرار دارد. عوامل خطر شامل داشتن شرکای جنسی متعدد، داشتن یک شریک جنسی مبتلا به تبخال، آلوده به ویروس اچ آی وی یا داشتن خطر ابتلا به اچ آی وی، به دلیل این که فرد مردی است که با مردها رابطه جنسی دارد، می‌باشد.

تفسیر نتیجه آزمایش تبخال تناسلی


تشخیص مستقیم ویروس

  •  کشت مثبت هرپس سیمپلکس یا تست HSV DNA از یک تاولچه خراشیده شده نشان دهنده عفونت HSV-1 یا HSV-2 فعال است.
  •  کشت منفی یا نتیجه آزمایش PCR نشان می‌دهد که ویروس هرپس سیمپلکس شناسایی نشده است، اما به طور قطع وجود ویروس را رد نمی‌کند. نمونه ممکن است شامل تعداد بسیار کمی ویروس باشد که شناسایی نشود و یا حاوی ویروس در حال تکثیر فعال نباشد. اگر شک به وجود تبخال همچنان زیاد باشد، آزمایش ممکن است تکرار شود.

آزمایشات خون آنتی بادی

  •  تست آنتی بادی مثبت HSV-1 یا HSV-2 IgM نشان دهنده عفونت فعال یا اخیر است.
  •  تست آنتی بادی مثبت IgG HSV-1 یا HSV-2 نشان دهنده عفونت قبلی است.
  •  افزایش قابل توجهی در آنتی بادی‌های HSV IgG ، که با مقایسه نتایج حاصل از نمونه‌های حاد و بهگرا اندازه گیری می‌شود، نشان دهنده عفونت فعال یا اخیر است.
  •  نتایج منفی آنتی بادی HSV به این معنی است که فرد بعید است که در معرض HSV قرار داشته باشد یا اینکه بدن برای شروع تولید آنتی بادی‌های HSV زمان نداشته است

تبخال چگونه قابل پیشگیری است؟


تبخال دهان (آفت دهان، ضایعات پوستی در نواحی غیر تناسلی) قابل پیشگیری نیست. قرار گرفتن در معرض این ویروس در طول زندگی روزمره رخ می‌دهد. قابل اطمینان‌ترین راه‌ها برای جلوگیری از آلوده شدن دستگاه تناسلی به تبخال و یا هر گونه بیماری منتقله از راه جنسی (STD)، اجتناب از رابطه جنسی دهانی، واژینال و مقعدی یا داشتن یک رابطه طولانی مدت و یکپارچه با یک شریک بدون عفونت می‌باشد. افرادی که از نظر جنسی فعال هستند، باید به طور صحیح و به طور مداوم از کاندوم استفاده کنند تا خطر ابتلا به تبخال و سایر بیماری‌های منقله از راه جنسی را کاهش دهند.

آیا برای تبخال تناسلی واکسن وجود دارد؟


تحقیقات بسیاری برای ساخت واکسن تبخال تناسلی برای درمان و پیشگیری در حال انجام است.

چه راه‌های درمانی وجود دارد؟


در حال حاضر درمانی برای معالجه تبخال وجود ندارد، با این حال، داروهایی برای درمان علائم و کنترل شیوع بیماری وجود دارد. سه داروی ضد ویروسی برای درمان تبخال وجود دارد: آسیکلوویر، فامسیکلوویر و والاسیکلوویر. همه این داروها که به صورت خوراکی مصرف می‌شوند، با حمله به ویروس تبخال و اختلال در توانایی آن برای تکثیر، تاثیر خود را می‌گذارند. هر یک از این داروها می‌توانند در طی عود (شیوع) بیماری برای کمک به تسریع روند بهبودی و جلوگیری از شیوع بیماری مورد استفاده قرار گیرد. همه این سه دارو، داروهای سرکوبگر هستند که به کاهش شیوع بیماری کمک می‌کند. آسیکلوویر همچنین به شکل پماد در دسترس است، اما اثبات شده است که این دارو زمانی که به شکل قرص و به صورت خوراکی مصرف شود، بسیار موثرتر است. والاسیکلوویر، هنگامی که توسط فرد دارای هرپس تناسلی مکرر مصرف شود، می‌تواند خطر انتقال ویروس را به شریک او کاهش دهد. کرم‌ها و یا پماد بدون نسخه برای تبخال تناسلی توصيه نمی‌شود، زيرا می‌توانند به روش‌های مختلف در فرآيند بهبودی دخالت داشته و باعث طولانی شدن علائم شوند. تمیز و خشک نگه داشتن منطقه تا جایی که ممکن است و امکان دریافت هوا برای ناحیه فراهم کردن، می‌تواند به سرعت روند بهبودی کمک کند.