آزمایش تشخیص ایدز یا عفونت اچ آی وی با آنتی بادی و آنتی ژن HIV و P24

ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) علت ایدز (سندرم نقص ایمنی اکتسابی) است. آزمایشات غربالگری آنتی ژن آچ آی وی (p24) و یا آنتی بادی HIV ساخته شده در پاسخ به عفونت HIV در خون را کشف می‌کنند. برخی از آزمایشات، آنتی بادی HIV را در مایع دهان پیدا می‌کنند. برای مثال، هنگامی که یک فرد مبتلا به اچ آی وی می‌شود، از طریق قرار گرفتن در معرض خون یا مایعات بدن یک فرد آلوده یا یک سوزن آلوده، ویروس خودش شروع به تکثیر می‌کند و تعداد زیادی کپی تولید می‌کند. در طی چند هفته اول عفونت، مقدار ویروس (میزان ویروس) و سطح آنتی‌ژن p24 در خون می‌تواند بسیار زیاد باشد. حدودا ۲ تا ۸ هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس، سیستم ایمنی با تولید آنتی بادی‌هایی که در برابر ویروسی که می‌تواند در خون یافت شود هدایت می‌شوند، واکنش نشان می‌دهد. با برطرف شدن عفونت اولیه و افزایش یافتن سطح آنتی بادی اچ آی وی، سطح ویروس و آنتی ژن p24 در خون کاهش می‌یابد. عفونت اچ آی وی ممکن است در ابتدا نشانه‌ای نداشته باشد یا باعث ایجاد علائمی شبیه به آنفولانزا شود، که بعد از یک یا دو هفته از بین می‌رود. تنها راه تعیین اینکه آیا فرد آلوده شده است یا خیر، از طریق آزمایش HIV است.

فرد مبتلا به آچ آی وی ممکن است در ظاهر سالم به نظر بیاید و برای مدت طولانی هیچ علامتی از بیماری یا عفونت نداشته باشد. به همین دلیل می‌توان گفت تنها راه تشخیص عفونت اچ آی وی، انجام آزمایش خون است. اگر HIV زود هنگام تشخیص داده و درمان نشود، ممکن است به عفونت تبدیل شود که ممکن است باعث ایجاد علائم برای یک دهه یا بیشتر شود. اگر عفونت برای همیشه درمان نشود، در نهایت علائم بیماری ایدز ظاهر می‌شوند و به تدریج شروع به بدتر شدن می‌کنند. کشف و تشخیص اچ آی وی در مرحله اولیه عفونت مهم است زیرا:

  •  امکان درمان زودهنگام را فراهم کرده و پیشرفت بیماری به سمت ایدز را کاهش می‌دهد.
  •  فرد می‌تواند در مورد وضعیت خود آگاه شود و رفتارش را تغییر دهد تا از گسترش بیماری جلوگیری شود.
  •  یک زن باردار می‌تواند تحت درمان قرار گیرد که این امر به جلوگیری از انتقال بیماری به کودکش کمک می‌کند.

آزمایشگاه تخصصی پاتوبیولوژی زمرد آزمایش‌های مربوط به ایدز مانند تست آنتی بادی hiv یا (hiv antibody test) و تست آنتی ژن p24 یا (p24 antigen testing) و تست میزان ویروس (hiv load test) را بالاترین دقت ممکن ارائه می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایشات می‌توانید با شماره‌های 02126702134 و 02126711751 و 02126711749 تماس بگیرید.


تست‌های اچ آی وی


آزمایش اچ آی وی با آنتی بادی و آنتی‌ژن (P24)) برای نمایش و تشخیص عفونت‌های HIV مورد استفاده قرار می‌گیرد. تشخیص زودهنگام و درمان عفونت HIV و نظارت بر سیستم ایمنی بدن می‌تواند سلامت و بقا در طولانی مدت را به طور زیادی بهبود بخشد. همچنین، اگر فردی وضعیت HIV خود را بداند، ممکن است به تغییر رفتارهایی که می‌تواند او و دیگران را در معرض خطر قرار دهد، کمک کند.

آزمایش‌های غربالگری برای HIV

انواع آزمایشات ممکن است برای غربالگری HIV مورد استفاده قرار گیرند:

  •  ترکیب تست آنتی بادی اچ آی وی و آنتی ژن اچ آی وی: ترکیب تست آنتی بادی اچ آی وی و آنتی ژن اچ آی وی، آزمایش غربالگری توصیه شده برای HIV است. این فقط به عنوان یک آزمایش خون در دسترس است. این تست، آنتی ژن HIV را که P24 نامیده می‌شود، به علاوه آنتی بادی‌ها برای HIV-1 و HIV-2 تشخیص می‌دهد. سطح آنتی ژن p24 و مقدار ویروس (میزان ویروس) به میزان قابل توجهی بلافاصله پس از عفونت اولیه افزایش می‌یابند. تست برای p24 امکان تشخیص عفونت‌های اولیه را قبل از تولید آنتی بادی‌های HIV فراهم می‌کند. چند هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس، آنتی بادی‌های HIV در واکنش به عفونت تولید می‌شوند و پس از آن در خون قابل تشخیص باقی می‌مانند و آزمایش آنتی بادی را برای شناسایی عفونت‌ها هفته‌ها پس از قرار گرفتن در معرض ویروس سودمند می‌کنند. با یافتن هر دو آنتی بادی و آنتی ژن، آزمایش ترکیبی احتمال یافتن عفونت را بلافاصله بعد از قرار گرفتن در معرض ویروس افزایش می‌دهد. این تست‌ها می‌توانند ۲ تا ۶ هفته بعد از قرار گرفتن در معرض ویروس، عفونت‌های اچ آی وی را در اکثر افراد تشخیص دهند.
  •  تست آنتی بادی اچ آی وی: تمام آزمایشات آنتی بادی HIV برای تشخیص HIV-1 مورد استفاده قرار می‌گیرند و برخی از آزمایشات که همچنین می‌توانند HIV-2 را شناسایی کنند، نیز توسعه یافته‌اند. این تست‌های تشخیص ایدز مانند آزمایشات خون یا آزمایشات مایع دهانی در دسترس هستند. آزمایشات آنتی بادی HIV می‌توانند عفونت را در اکثر افراد، ۳ تا ۱۲ هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس تشخیص دهند.
  •  تست آنتی ژن p24: تست آنتی ژن p24 به تنهایی بدون تست آنتی بادی تنها در موارد نادر زمانی که یک سوال در مورد تداخل با آزمون آنتی بادی HIV وجود دارد، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آزمایش الایزا ایدز، از انواع تست‌های سنجش آنتی بادی برای تشخیص ویروس اچ آی وی می‌باشد. براساس سنجش پادتن ضد اچ‌ آی‌ وی بوده و حساسیت بالایی دارد. چون کیت‌های این آزمایش برای تعدادی از نمونه‌ها با هم باید انجام شود تا مواد آن هدر نرود و هزینه آزمایش کم شود. پاسخ مثبت یا فعال در این آزمایش نیاز به آزمایش تاییدی دیگری به نام وسترن بلات (western blot) جهت رسیدن به تشخیص نهایی دارد. چند راه مختلف وجود دارد که یک فرد می‌تواند به غربالگری HIV دسترسی پیدا کند:

  •  خون یا نمونه دهانی را می‌توان در یک مطب سلامت پزشک یا یک کلینیک محلی جمع آوری کرد و برای تست تشخیص ایدز به آزمایشگاه فرستاد. برخی از مراکز خاص تست تشخیص ایدز، مشاوره و هر دو تست اچ آی وی بی‌نام (نام هرگز داده نمی‌شود) و یا محرمانه (نام داده می شود اما محرمانه نگه داشته می‌شود) را ارئه می‌دهند. مردم همچنین می‌توانند با بخش بهداشت و درمان کشور، شهرستان یا شهر خود تماس بگیرند تا بفهمند که آزمایشات تشخیص ایدز کجا ممکن است در دسترس باشند. برای پیدا کردن یک منطقه آزمایشی در نزدیکیتان، به منابع صفحه اینترنتی ملی آزمایش HIV و STD مراجعه کنید.
  •  در این محیط‌های مشابه، ممکن است یک تست تشخیص اچ آی وی سریع در دسترس وجود داشته باشد که نتایج آن در ۲۰ دقیقه یا کمتر به دست می‌آیند.
  •  یک کیت جمع آوری خانگی در دسترس است که اجازه می‌دهد فرد نمونه را در خانه بگیرد و سپس آن را به یک مرکز تست با پست بفرستد. نتایج تست تشخیص اچ آی وی بر روی گوشی همراه با مشاوره مناسب در دسترس هستند.
  •  یک آزمایش تشخیص ایدز خانگی وجود دارد که از یک نمونه دهانی استفاده می‌کند و نتایج در حدود ۲۰ دقیقه در دسترس هستند. آزمایش خانگی دارای دو محدودیت است:
  1.  آزمایش مایع دهانی نسبت به آزمایش خون کمتر دقیق و حساس است، بنابراین آزمایش خانگی ممکن است برخی از موارد اچ آی وی را که آزمون خون تشخیص می‌دهد، از قلم بی‌اندازد.
  2. تست خانگی هنگامی که در خانه توسط یک فرد غیر متخصص انجام می‌شود، نسبت به زمانی که توسط یک حرفه‌ای مراقبت بهداشتی آموزش دیده انجام می‌شود، زیاد دقیق نیست. با این حال، راحتی تست خانگی ممکن است برخی افرادی که تمایلی به مراجعه به یک پزشک مراقبت‌های بهداشتی و یا کلینیک برای آگاه شدن از وضعیت ویروس اچ آی وی خود را ندارند، دلگرم و ترغیب کند.

تشخیص این بیماری


اگر هر یک از آزمایشات غربالگری بالا مثبت باشد، باید یک آزمون دوم برای تصدیق و تایید تشخیص انجام شود. این آزمایش دوم، تست آنتی بادی است که متفاوت از آزمایش اول می‌باشد. در صورتی که تست دوم با تست اول تطبیق نداشته باشد، سپس یک آزمایش سوم انجام می‌شود که ماده ژنتیکی (RNA) ویروس را تشخیص می‌دهد. آزمایش RNA اچ آی وی، ویروس اچ آی وی را در اکثر افراد در هفته اول تا چهارم عفونت، نمایان می‌کند.

چه زمانی دستور داده می‌شود؟


غربالگری سالانه برای کسانی که در معرض خطر ابتلا به اچ آی وی هستند توصیه می‌شود و زمانی که یک فرد دارای موارد زیر است سفارش می‌شود:

  •  از آخرین تست اچ آی وی، رابطه جنسی محافظت نشده با بیش از یک شریک جنسی داشته است.
  •  از داروهای خیابانی از طریق تزریق استفاده کرده‌اند، به ویژه هنگام به اشتراک گزاشتن سوزن و یا سایر تجهیزات
  •  برای مواد مخدر یا پول تبادل رابطه جنسی دارد.
  •  یک شریک جنسی با اچ آی وی مثبت دارد.
  •  رابطه جنسی با هرکسی که به یکی از دسته‌های ذکر شده در بالا مربوط می‌شود داشته است یا در مورد رفتارهای خطرناک شریک جنسی خود مشکوک است.

افراد خاصی باید حداقل یک آزمون انجام دهند، حتی اگر بین سن ۱۳ تا ۶۴ ساله نیستند و باید از وضعیت خود آگاه شوند. این افراد عبارتند از:

  •  افرادی که مبتلا به هپاتیت B یا هپاتیت C، سل (TB) یا یک بیماری منتقله از راه جنسی (STD) تشخیص داده شده‌اند.
  •  پزشکان و پرستاران کارمند که به واسطه‌ی شغلشان با تماس مستقیم با خون سر و کار دارند.
  •  هر شخصی که فکر می‌کند ممکن است در معرض ویروس قرار گرفته باشد.

چگونه تست ایدز تفسیر می‌شود؟


یک آزمایش منفی برای آنتی ژن HIV و یا آنتی بادی HIV معمولا نشان می‌دهد که فرد مبتلا به عفونت HIV نیست. با این حال، یک آزمایش غربالگری منفی تنها بدان معنی است که هیچ شواهدی از بیماری در زمان آزمایش وجود ندارد. برای کسانی که با افزایش خطر ابتلا به عفونت HIV مواجه هستند، مهم است که آزمایشات غربالگری سالانه را برای بررسی احتمال قرار گرفتن در معرض ویروس انجام دهند. تست‌های HIV که تنها آنتی بادی‌های HIV را تشخیص می‌دهند، عفونت HIV را به زودی پس از قرار گرفتن در معرض ویروس، در طول دوره پنجره قبل از پیشرفت آنتی بادی‌ها تشخیص نخواهند داد. اکثر افراد سطوح آنتی بادی قابل تشخیص را ۳ تا ۱۲ هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس تولید می‌کنند. اگر کسی خیلی زود با آزمایش آنتی بادی اچ آی وی غربالگری شود، ممکن است نتیجه منفی باشد علی‌رغم اینکه این فرد آلوده است. اگر یک آزمایش آنتی بادی HIV منفی باشد اما سوء ظن و تردید بالای قرار گرفتن در معرض ویروس باقی بماند، سپس تکرار تست با استفاده از آنتی ژن یا آنتی بادی اچ آی وی ممکن است مورد نیاز باشد. در صورتی که تست‌های یک نفر هم در غربالگری اولیه و هم آزمایش مکمل مثبت باشد، آن فرد به عنوان بیمار مبتلا به ویروس اچ آی وی شناخته می‌شود. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری توصیه می‌کند که از یک پروتکل تست جدید برای غربالگری و تشخیص عفونت HIV استفاده شود. در زیر مراحل و معنی نتایج آزمون شرح داده شده است:

  •  غربالگری برای عفونت اچ آی وی با استفاده از آزمایش ترکیبی آنتی‌ژن یا آنتی بادی HIV، سپس
  •  آزمایش مثبت را با یک آزمایش آنتی بادی HIV دومی که بین HIV-1 و HIV-2 متمایز باشد، تأیید کنید.
  •  اگر نتایج آزمون اول و دوم تطابق نداشته باشند، سپس آزمایش بعدی برای انجام یک آزمایش RNA HIV-1 (آزمون تشدید اسید نوکلئیک، NAAT) است. اگر RNA HIV-1 مثبت باشد، آزمایش مثبت در نظر گرفته می‌شود.

سوالات رایج


نمونه برای آزمایش چگونه جمع‌آوری می‌شود؟

یک نمونه خون با قرار دادن یک سوزن در ورید در بازو گرفته می‌شود. همچنین آزمایشاتی وجود دارند که می‌توانند بر روی نمونه‌های دهانی انجام شوند. یک نمونه دهانی با استفاده از یک دستگاه کوچک مانند کاردک با پد تخت در انتها، گرفته می‌شود. پد مسطح در بالای دندان‌ها در مقابل قسمت بیرونی لثه قرار داده می‌شود و به طور کامل یکبار در اطراف قسمت خارجی لثه‌های بالا و پایین کشیده می‌شود.

آیا باید به هرکس از نتایج آزمایشم بگویم؟

بله. در صورتی که تست شما برای عفونت اچ آی وی مثبت باشد، مهم است که به پزشکان مراقبت‌های بهداشتی و همچنین تمام شرکای جنسی فعلی و آینده خود و یا هر کسی که سوزن را با آنها به اشتراک می‌گذارید، بگوئید. خدمات مشاوره‌ای اغلب در کلینیکی که تست انجام شده و یا توسط ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی که به شما کمک می‌کند تا به افرادی که باید بدانند اطلاع دهید.

نتایج آزمایش HIV چقدر محرمانه است؟

وضعیت HIV شما، مانند سایر عارضه‌های پزشکی و نتایج آزمایش، توسط قانون حفظ حریم خصوصی HIPAA محافظت می‌شود و نمی‌تواند با دوستان، خانواده یا همکارانتان بدون اجازه کتبی شما به اشتراک گذاشته شود. وضعیت اچ آی وی شما ممکن است با ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی شما که نیاز به دانستن دارند به منظور درمان شما به اشتراک گذاشته شود. همچنین، به منظور تعیین انتشار اچ آی وی و ارائه خدمات پیشگیری و خدمات مراقبت مناسب، همه موارد جدید اچ آی وی به ادارات بهداشت و درمان محلی و کشور گزارش می‌شود. برخی از مراکز خاص تست، مشاوره هر دو تست اچ آی وی بی‌نام (نام هرگز داده نمی‌شود) و یا محرمانه (نام داده می شود اما محرمانه نگه داشته می‌شود) را ارئه می‌دهند. سازمان غذا و دارو یک دستگاه آزمایش خانگی را تأیید کرده است که به شما این امکان را می‌دهد که بی‌نام بمانید و نتایج محرمانه‌ای دریافت کنید.

آیا می‌توانید از آزمایش آنتی بادی HIV برای تشخیص HIV در نوزادان استفاده کنید؟

نه. از آنجایی که آنتی بادی‌های مادر از مادر به نوزاد منتقل می‌شود و در سیستم نوزادان ۶ تا ۱۲ ماهه باقی می‌مانند، باید آزمایش دیگری انجام شود. یک آزمایش که ماده ژنتیکی را شناسایی می‌کند، یا یک آزمایش DNA RNA یا HIV DNA لازم است.