آزمایش خون و اعتیاد قبل از ازدواج و نکات مهم مربوط به دقت انجام آن

آزمایش-خون-و-اعتیاد-قبل-از-ازدواج

زوج‌ها قبل از ازدواج در ایران ملزم به انجام آزمایش‌هایی برای بررسی بیماری‌های خاص بخصوص بیماری‌هایی که از طریق رابطه زناشویی و از والدین به فرزندان منتقل می‌شوند. این آزمایش‌ها شامل موارد:

  • آزمایش خون (بدون نیاز به ناشتا بودن) جهت بررسی وجود تالاسمی مینور در مرد، وجود فاکتور سفلیس و ویروس هپاتیت ب
  • آزمایش ادرار برای تشخیص اعتیاد زوجین

این آزمایش‌ها از اهمیت بالایی برخوردارند زیرا از بروز بسیاری از مشکلات ناخواسته جلوگیری می‌کنند یا حداقل زوج خود را برای آنها آماده می‌کنند.

اگرچه عده‌ای آزمایش قبل از ازدواج را وقت‌گیر و هزینه اضافی می‌دانند اما این آزمایش از جنبه‌های مختلف بسیار با اهمیت است، زیرا بسیاری از زوج‌ها تا قبل از انجام این آزمایش‌ها از وجود بیماری خود خبر ندارند و در صورت عدم انجام این آزمایش علاوه بر سلامت زندگی زناشویی سلامت فرزندشان نیز در خطر است، بنابراین انجام این آزمایش‌ها تا حد نسبتاً خوبی باعث آسوده شدن خاطر زوج می‌شود، بنابراین الزامی است با در دست داشتن نامه محضر و مدارک شناسایی حتماً برای این آزمایش اقدام شود.

آزمایشگاه تخصصی پاتوبیولوژی زمرد با استفاده از امکانات مدرن خود آزمایش خون برای تالاسمی، سفلیس و هپاتیت و آزمایش ادرار برای اعتیاد را به زوج‌ها ارائه می‌دهد. برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش قبل از ازدواج می‌توانید با شماره‌های 02126702134 و 02126711751 و 02126711749 تماس بگیرید.

آزمایش خون


آزمایش خون قبل از ازدواج شامل موارد زیر می‌باشد:

 آزمایش سفلیس

سفلیس یک بیماری عفونی به شدت مسری است که به دلیل وجود باکتری ترپونما پالیدوم به وجود آمده و از طریق رابطه جنسی منتقل می‌شود. سفلیس مادرزادی زمانی ایجاد می‌شود که این بیماری از طریق مادر مبتلا، در زمان تولد به کودک منتقل شود. این نوع سفلیس باعث ابتلا به ناهنجاری‌ها و اختلالات شدید یا حتی مرگ کودک می‌شود.

آزمایش سفلیس چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش سفلیس یک فرایند شناسایی و تأیید دو مرحله‌ای است که به نمونه‌گیری از خون، بافت یا مایع مترشحه از زخم‌های سفلیس نیاز دارد. در آزمایش‌های خون وجود آنتی‌بادی‌ها برای تشخیص وجود عفونت مورد بررسی قرار می‌گیرد و آزمایش بافت و مایع به منظور شناسایی خود باکتری تی پالیدوم انجام می‌گردند. بافت و مایع مترشحه از زخم فقط در مرحله‌ای از سفلیس که زخم یا راش‌ها ایجاد شده باشند گرفته می‌شوند، در مراحل پیشرفته‌تر بیماری امکان انجام آزمایش قبل از ازدواج سفلیس به دلیل وجود عفونت محدود می‌شود. آنتی‌بادی‌ها ممکن است حتی پس از انجام اقدامات درمانی هنوز در خون باقی بمانند و باعث مثبت بودن جواب آزمایش پس از درمان شوند. قبل از ازدواج فقط آزمایش خون برای تشخیص وجود یا عدم وجود فاکتور سفلیس گرفته می‌شود. بررسی سفلیس با استفاده از تست تحقیق آزمایشگاهی بیماری مقاربتی یا سرعت واکنش‌پذیری پلاسما انجام می‌شود. در تست تحقیق آزمایشگاهی بیماری مقاربتی، خون یا مایع نخاعی برای تعیین وجود آنتی‌بادی‌هایی که در افراد مبتلا به عفونت سفلیس تولید می‌شوند مورد بررسی قرار می‌گیرند اما آنتی‌بادی‌هایی که به دلیل وجود عفونت ناشی از تی پالیدوم ایجاد نشده‌اند باعث می‌شوند که جواب آزمایش مثبت کاذب باشد. آزمایش پی آر پی نیز برای آنتی‌بادی‌های غیر مرتبط انجام می‌شود که به دلیل آسیب‌دیدگی‌های سلولی ناشی از وجود باکتری تی پالدیوم ایجاد شده‌اند. از آنجا که آنتی‌بادی‌ها ممکن است به دلیل عفونت‌های دیگری به جز سفلیس شناسایی شده باشند، مرحله دوم تشخیص سفلیس انجام آزمایش برای تأیید وجود باکتری تی پالدیوم است.

آزمایش تالاسمی

تالاسمی یک اختلال ژنتیکی در خون است که در آن ناهنجاری‌های هموگلوبین باعث کاهش ظرفیت انتقال اکسیژن در سلول‌های قرمز خون می‌شوند. گلبول‌های قرمز خون با نرخ بالایی از بین رفته و باعث کم خونی فرد و نیاز وی به دریافت خون می‌شوند. این اختلال ارثی بر روی ژن‌ها منتقل شده از یک نسل به نسل دیگر منتقل می‌شود. افراد حامل ممکن است بیماری نداشته باشند اما زمانی که هر دوی والدین حامل باشند این ژن به کودک نیز منتقل می‌شود.

سه نوع تالاسمی بتا وجود دارد:

  • بتا تالاسمی مینور یا تظاهر تالاسمی بتا: زمانی ایجاد می‌شود که یکی از ژن‌های گلوبین بتا جهش یابد. معمولاً شکل خفیف‌تر این بیماری نیازی به درمان ندارد.
  • بتا تالاسمی ماژور (کم خونی کوئلی): زمانی ایجاد می‌شود که هر دو ژن گلوبین بتا جهش یابند اما شدت کمی داشته باشد. این بیماری خطرناک‌تر بوده و در صورتی که دریافت خون به طور مکرر انجام نشود ممکن است مهلک باشد
  • بتا تالاسمی اینترمدیا: زمانی ایجاد می‌شود که هر دو ژن گلوبین بتا جهش یابند اما شدت کمی داشته باشد. معمولاً علائم متوسط و گاه و بیگاه این بیماری نیاز به انتقال خون دارد.

اگر فقط یکی از والدین به تالاسمی مینور مبتلا باشد

اگر-فقط-یکی-از-والدین-به-تالاسمی-مینور-مبتلا-باشد

  • ۵۰ درصد احتمال دارد که کودکان نیز به تالاسمی مینور مبتلا شوند.
  • ۵۰ درصد احتمال دارد که کودکان مشکلی نداشته باشند.
  • هیچ یک از کودکان به تالاسمی ماژور مبتلا نمی‌شوند.

 اگر هر دوی والدین به تالاسمی مینور مبتلا باشند

اگر-هر-دوی-والدین-به-تالاسمی-مینور-مبتلا-باشند

  • ۲۵ درصد احتمال دارد که کودکان به تالاسمی ماژور مبتلا شوند.
  • ۵۰ درصد احتمال دارد که کودکان به تالاسمی مینور مبتلا شوند.
  • ۲۵ درصد احتمال دارد که کودکان مشکلی نداشته باشند.

آزمایش‌های خون

در موارد ابتلا به بتا تالاسمی، سلول‌های قرمز خون در مقایسه با اسمیرها خون طبیعی کوچک‌تر (میکروسیتیک) و رنگ پریده‌تر (هایپوکرومیک) به نظر می‌رسند. سلول‌های قرمز خون ممکن است هسته‌ای شده که نشان‌دهنده شکل نابالغ آنها است (که به آن ارتروبلاست نیز گفته می‌شود.) در تالاسمی ماژور، معمولاً سطح هموگلوبین کمتر از ۷ گرم با دسی لیتر است، متوسط حجم کورپوسکولار کمتر از ۷۰ فمتولیتر است، متوسط هوگلوبین کورپوسکولار بیش از ۲۰pg است. در تالاسمی اینتر مدیا، سطح هموگلوبین بین ۷ تا ۱۰ گرم بر دسی لیتر است، متوسط حجم کورپوسکولار بین ۵۰ و ۸۰ فمتولیتر و متوسط هموگلوبین کورپوسکولار بین ۱۶ تا ۲۴pg است. مشخصه تالاسمی مینور کاهش متوسط حجم کرپوسکولار و متوسط هموگلوبین کورپوسکولار و افزایش سطح هموگلوبین A2 است.

هپاتیت بی

هپاتیت بی یک عفونت کبدی خطرناک است که به دلیل وجود ویروس هپاتیت بی ایجاد می‌شود. هپاتیت بی در برخی افراد مزمن می‌شود به این معنی که بیش از ۶ ماه در بدن باقی می‌ماند. ابتلا به هپاتیت بی احتمال نارسایی کبدی، ابتلا به سرطان کبد یا سیروز (یک بیماری که باعث فاسد شدن دائمی کبد می‌شود) را افزایش می‌دهد. بیشتر افراد مبتلا به عفونت هپاتیت بی در بزرگسالی به طور کامل بهبود می‌یابند حتی اگر علائم و نشانه‌های آنها شدید باشد. احتمال ابتلا به هپاتیت بی مزمن در کودکان و خردسالان بیشتر است. با واکسن می‌توان از ابتلا به هپاتیت بی پیشگیری کرد اما در صورت ابتلا، درمانی برای آن وجود ندارد. اگر شما به این عفونت مبتلا شدید، با انجام برخی اقدامات احتیاطی می‌توانید از گسترش و انتقال هپاتیت بی به دیگران جلوگیری کنید. راه‌های انتقال ویروس هپاتیت بی عبارتند از:

  • ارتباط جنسی: ممکن است در صورت برقراری رابطه محافظت نشده جنسی با فرد مبتلا، این بیماری از طریق ورود خون، بزاق، منی یا ترشحات واژینال به شما نیز منتقل شود.
  • استفاده از سوزن مشترک: ویروس هپاتیت بی به راحتی از طریق سوزن‌ها و سرنگ‌های آلوده به خون عفونی منتقل می‌شوند. اشتراک متعلقات استعمال مواد مخدر داخل وریدی احتمال ابتلا به ویروس هپاتیت بی را افزایش می‌دهد.
  • سوزن تصادفی: هپاتیت بی ممکن است در پرستارانی که با خون انسان سر وکار دارند نیز ایجاد شود.
  • انتقال از کودک به مادر: مادران باردار که به ویروس هپاتیت بی مبتلا هستند ممکن است ویروس را در حین زایمان به کودک خود منتقل کنند. به هر حال، نوزاد تازه متولد شده را می‌توان واکسینه کرد تا تقریباً هیچ موقع به این بیماری مبتلا نشود. اگر باردار هستید یا تصمیم به بارداری دارید از پزشک خود بخواهید که دستور گرفتن آزمایش هپاتیت بی را برای شما تجویز کند.

آزمایش خون برای تعیین ابتلا به هپاتیت بی

برای آزمایش هپاتیت بی فقط به یک نمونه از خون نیاز است اما پنل هپاتیت بی سه قسمت دارد. همه سه آزمایش باید به طور کامل انجام شوند تا مشخص شود که آیا فرد به هپاتیت بی مبتلا هست یا نه. در زیر سه قسمت پنل هپاتیت بی توضیح داده شده است:

  • آنتی ژن سطح هپاتیت بی: نتیجه آزمایش مثبت یا واکنش آنتی ژن سطح هپاتیت بی به این معنی است که فرد به هپاتیت بی مبتلا است. در این آزمایش وجود ویروس هپاتیت بی (به نام آنتی ژن سطح هپاتیت بی) در خون شناسایی می‌شود. اگر نتیجه آزمایش یک فرد مثبت باشد، باید آزمایش‌های دیگری برای تعیین حاد بودن یا مزمن بودن عفونت هپاتیت بی نیز انجام شود. نتیجه مثبت آزمایش آنتی ژن سطح هپاتیت بی به این معنی است که شما به این بیماری مبتلا بوده و ممکن است هپاتیت بی را از طریق خون به دیگران نیز منتقل کنید.
  • آنتی بادی سطح هپاتیت بی: نتیجه مثبت یا واکنش آنتی بادی سطح هپاتیت بی به این معنی است که فرد در برابر ویروس هپاتیت بین مصون است. این مصونیت به دلیل این است که واکسن هپاتیت بی زده یا عفونت ناشی از ویروس هپاتیت بی در گذشته به طور کامل درمان شده است. به طور معمول این آزمایش در غربالگری بانک خون نیست. نتیجه مثبت آزمایش آنتی بادی سطح هپاتیت بی به این معنی است که شما در برابر ویروس هپاتیت بی محافظت‌شده و ایمن هستید و ناقل این ویروس به افراد دیگر نخواهید بود.
  • آنتی بادی هسته هپاتیت بی: نتیجه مثبت یا واکنش به آزمایش آنتی بادی هسته هپاتیت بی نشان‌دهنده این است که در گذشته یا حال به این ویروس مبتلا بوده یا هستید. آنتی بادی هسته باعث مصونیت از ابتلا به ویروس هپاتیت بی نمی‌شود. این آزمایش به طور کامل نتایج دو آزمایش قبلی را مشخص می‌کند. نتیجه مثبت آزمایش آنتی بادی هسته هپاتیت بی به شما می‌گوید که باید حتماً به پزشک مراجعه کرده و وضعیت هپاتیت بی را در بدن خود به طور کامل تحت معاینه و بررسی قرار دهید.

آزمایش ادرار برای اعتیاد


آزمایش ادرار برای اعتیاد یک آزمایش قبل از ازدواج بدون درد است. آزمایش ادرار برای بررسی جود مواد مخدر غیرقانونی و برخی داروهای تجویزی در بدن انجام می‌شود. معمولاً در آزمایش ادرار برای اعتیاد موارد زیر مشخص می‌شود:

  • آمفتامین
  • متاآمفتامین
  • بنزودیازپین
  • باربیترات
  • ماریجوآنا
  • کوکائین
  • پنتاکلروفنل
  • متادون
  • تریاک (مواد مخدر یا نارکوتیک)

نحوه جمع‌آوری نمونه

نمونه‌گیری در توالت‌هایی که برای انجام این نوع آزمایش قبل از ازدواج تهیه شده‌اند انجام می‌شود. فرایند انجام این آزمایش به شرح زیر می‌باشد:

  • شما یک ظرف نمونه‌گیری از متصدی آزمایشگاه دریافت می‌کنید.
  • در هنگام انجام این آزمایش باید کیف، کیف دستی یا متعلقات دیگر که به همراه دارید را در یک اتاق دیگر گذاشته و جیب‌های خود را نیز باید خالی کنید.
  • ناحیه تناسلی خود را با یک دستمال مرطوب که تکنسین آزمایشگاه به شما می‌دهد تمیز کنید.
  • در ظرف نمونه ادرار کنید. شما باید حداقل ۴۵ میلی‌لیتر نمونه جمع‌آوری کنید.
  • وقتی که ادرار کردن شما پایان یافت باید درب ظرف را گذشته و آن را به تکنسین تحویل دهید.
  • دمای نمونه دریافتی اندازه‌گیری می‌شود تا مشخص شود که در محدوده قابل قبول است.
  • شما و تکنسین مربوطه باید مراقب نمونه باشد تا زمانی که ایزوله شده و برای انجام آزمایش بسته‌بندی می‌شود.

چه چیز باعث نتایج منفی کاذب آزمایش می‌شود

چند داروی تجویزی و بدون نیاز به نسخه پزشک وجود دارد که احتمال دارد مصرف آنها باعث شود که جواب آزمایش قبل از ازدواج به صورت کاذب منفی شود:

  • آمی تریپ تیلین
  • بوپروپیون (ولبوتررین ژنریک)
  • دکسترومتورفان
  • دیلتیازم (کاردیزم)
  • دیفن هیدرامین (بنادریل)
  • ایبوپروفن و ناپروکسن (آدویل / موترین و آلیو)
  • متفورمین (گلوکوفاژ)
  • فلوکستین (پروزاک) و ترازودون
  • پرودو افدرین (سودافد)
  • لابتالول (تراندات)
  • متیل فنیدات (ریتالین)
  • سرترالین (زولوفت)
  • ترامادول (اولترام)