آزمایش ace برای تشخیص بیماری سارکوئیدوز

ACE

آنزیم تبدیل آنژیوتانسین (ACE) آنزیمی است که به تنظیم فشار خون کمک می‎کند. افزایش سطح  ACE خون گاهی در بیماری سارکوئیدوز یافت می‎شود که یک بیماری سیستمیک با علت ناشناخته است که اغلب بر ریه‎ها تاثیر می‎گذارد ولی ممکن است بر سایر اعضای بدن ، از جمله چشم، پوست، اعصاب، کبد و قلب نیز تاثیر داشته باشد. این آزمایش میزان ACE را در خون اندازه‎گیری می‎کند.بارزترین ویژگی سارکوئیدوز، توسعه گرانولوم‎ها، توده‎های کوچک تومورمانند از سلول‎های ایمنی و التهابی و بافت فیبری است که زائده هایی زیر پوست و در اندام‎های بدن، ایجاد می‎کنند . گرانولوم ها ساختار بافتی اطراف خود را تغییر می‎دهند و اگر تعداد کافی داشته باشند می‎توانند باعث آسیب و التهاب شوند و ممکن است عملکرد طبیعی بدن را دچار مشکل سازند. سلول‎هایی که در مرزهای خارجی گرانولوم یافت می‎شوند، می‎توانند با تولید ACE تولید آن را افزایش دهند. ممکن است سطح ACE در خون در هنگام رشد گرانولوم‎های مرتبط با سارکوئیدوز افزایش یابد.

آنزیم تبدیل آنژیوتانسین (ACE) آنزیمی است که آنژیوتانسین I را به آنژیوتانسین II تبدیل می‎کند. آنژیوتانسین II با منقبض و تنگ کردن عروق خونی در بدن به افزایش فشار خون کمک می‎کند. پزشکان می‎توانند سطح ACE را با انجام یک آزمایش خون ساده که آنزیم تبدیل آنژیوتانسین (ACE)  نامیده می‎شود، تعیین کنند.

برای دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر در خصوص انجام آزمایشات ACE در آزمایشگاه تخصصی تحت نظر دکتر متخصص می توانید با شماره 02126702134 و 02126711751 و 02126711749 تماس بگیرید.

چرا آزمایش سطح ACE انجام می شود؟


پزشکان اغلب از آزمون سطح ACE برای کنترل بیماری به نام سارکوئیدوز استفاده می‎کنند. این بیماری موجب می‎شود سلول‎های التهابی به نام granulomas در بدن ایجاد شود و منجر به التهاب و آسیب اعضای بدن شود. اعضای بدن که ممکن است تحت تاثیر سارکوئیدوز باشند عبارتند از:

  • ریه‎ها
  • پوست
  • چشم‎ها
  • گره‎های لنفاوی
  • کبد
  • قلب
  • طحال

افراد مبتلا به ساركوئيدوز ممکن است خستگي، تب و از دست دادن وزن غیرعادی را تجربه كنند. سایر علائم عبارتند از:

  • عرق شبانه
  • از دست دادن اشتها
  • تورم غدد لنفاوی
  • درد مفاصل
  • خشکی دهان
  • خون دماغ شدن

گرانولوم‎های مرتبط با سارکوئیدوز مقدار ACE را در خون افزایش می‎دهند. پزشک ممکن است برای تأیید تشخیص سارکوئیدوز یا نظارت بر درمان سارکوئیدوز از آزمایش سطح ACE استفاده کند. پزشک شما همچنین می‎تواند از آزمون سطح ACE برای ارزیابی اثربخشی درمان برای سایر وضعیت‌های پزشکی استفاده کند. یکی از شرایطی که ممکن است با آزمون سطح ACE مورد بررسی قرار گیرد بیماری گوچر است. بیماری گوچر یک بیماری ارثی است که باعث ایجاد مواد چربی به نام لیپید در سلول ها و اعضای بدن می‎شود. علائم آن شامل کبودی آسان، خستگی و درد استخوان است. بالا بودن سطح آنزیم ACE  نشان دهنده ابتلا به بیماری گوچر است و می تواند نشان دهنده مسیر واکنش به درمان پزشکی باشد.سایر شرایطی که ممکن است به دلیل سطح ACE کمتر از حد نرمال به وجود آید عبارتند از:

  • مرض انسداد ریه مزمن (COPD)
  • کم کاری تیروئید
  • فیبروز کیستی یا تصلب بافت ها
  • امفیزم

سطوح بالاتر از حد طبیعی ACE ممکن است باعث ایجاد وضعیت‎های زیر شود:

  • سیروز
  • بیماری گوچر
  • پسوریازیس
  • آمیلوئیدوز
  • دیابت
  • HIV
  • هيستوپلاسمايي
  • پرکاری تیروئید
  • جذام
  • لنفوم
  • بیماری سل

با این‎که آزمایش سطح ACE می‎تواند به نشان دادن علائم وضعیت‎های پزشکی اولیه کمک کند، این آزمایش به ندرت برای تشخیص این شرایط استفاده می‎شود. آزمایش‎های دیگر معمولا قبل از اینکه یک تشخیص تایید شود، همراه با آزمایش سطح ACE انجام می‎شوند.

چگونه برای آزمایش سطح ACE آماده میشوید؟


آزمون سطح ACE نیازی به آماده‌سازی خاص ندارد. لازم نیست قبل از انجام آزمایش ناشتا باشید یا داروهای تجویزی یا غیرتجویزی مصرف کنید. با این‎حال اگر از داروهای رقیق‎کننده خون استفاده کرده‎اید به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است بعد از آزمایش لازم باشد برای اطمینان یافتن از اینکه بیش از حد خونریزی نخواهید کرد، فشار بیشتری بر روی محل سوراخ شده وجود داشته باشد.

در طی آزمایش سطح ACE چه اتفاقی می افتد؟


آزمون سطح ACE شامل گرفتن یک نمونه خون از رگ بازوی شما است. در طی گرفتن خون، مراحل زیر رخ می‌دهد:

  • برای گرفتن خون، پرستار یک کش تنگ را به عنوان تورنیک دور بازوی شما می‎بندد. این کار باعث می‎شود رگ‎های شما راحت‎‎تر دیده شوند.
  • بعد از تمیز کردن منطقه مورد نظر با یک ضد عفونی کننده، سوزن را وارد می‎کند. وقتی که سوزن وارد می‎شود ممکن است کمی احساس سوزش یا خارش داشته باشید. با این حال، خود آزمایش دردناک نیست.
  • خون در لوله یا بطری متصل به انتهای سوزن جمع‎آوری می‎شود.
  • هنگامی که خون کافی جمع‎آوری شد، سوزن را برداشته و به مدت چند ثانیه محل فرورفتن سوزن را تحت فشار قرار می‎دهند.
  • پس از آن یک باند یا گاز در منطقه‌ای که از آن خون کشیده شده است قرار می‎دهند.
  • بعد از آزمایش، نمونه خون شما برای آزمایش به آزمایشگاه ارسال می‎شود.
  • پزشک شما با شما در مورد نتایج صحبت خواهد کرد.

خطرات تست سطح ACE چیست؟


آزمون سطح ACE خطراتی دارد. بعضی افراد در اطراف محل سوزن کبودی اندک یا درد دارند. اگرچه طی چند روز از بین می‎رود. اگر پس از آزمایش دچار کبودی، ناراحتی یا درد شدید گشتید، با پزشک خود تماس بگیرید.پس از آزمایش خون، ممکن است عوارض جدی‎تری نیز رخ دهد؛ چنین عوارضی عبارتند از:

  • خون ریزی بیش از حد
  • خستگی یا سرگیجه
  • جمع شدن خون در زير پوست، که هماتوم ناميده مي شود
  • عفونت در محل سوراخ

نتایج آزمایش سطح ACE چگونه تحلیل می‎شود؟


نتایج آزمایش سطح ACE می تواند بر اساس تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی متفاوت باشد. هنگامی که نتایج خود را دریافت می‎کنید، باید یک نمودار دارای محدوده مرجع شده دریافت کنید که سطوح نرمال ACE را تعیین می‎کند. در بیشتر موارد، محدوده مرجع ۸ تا ۵۳ میکرولیتر برای بزرگسالان است. محدوده مرجع برای سطوح ACE در کودکان می‎تواند با توجه به آزمایشگاهی که تست را انجام می‎دهد بسیار بالاتر باشد.سطح ACE بالاتر از حد نرمال ممکن است نشان دهنده سارکوئیدوز باشد. پس از درمان سارکوئیدوز، سطح ACE شما باید کاهش یابد. سطوح بالا نیز ممکن است علامت بیماری‎های دیگری مانند سیروز یا دیابت باشد.سطح ACE کمتر از حد نرمال ممکن است نشان دهنده این باشد که سارکوئیدوز به درمان پاسخ داده است و در حال بهبودی است. اگر در حال مصرف داروهای مهارکننده ACE مانند کاپتوپریل یا واسوتک باشید، سطح ACE در آزمایش می تواند کم باشد.با این حال، اگر سطح ACE حتی بعد از درمان سارکوئیدوز شروع به افزایش کند، می تواند به این معنا باشد که بیماری درحال پیشرفت است یا به درمان پاسخ نمی‎دهد. در این موارد، پزشک شما برای تعیین یک برنامه درمان موثر برای وضعیت شما تلاش خواهد کرد.توجه داشته باشید که آزمایش سطح ACE تنها آزمایشی نیست که برای تشخیص سارکوئیدوز استفاده می‎شود. برخی افراد ممکن است با وجود داشتن سطوح نرمال ACE همچنان سارکوئیدوز داشته باشند، در حالیکه دیگران ممکن است سطوح ACE بالایی داشته باشند و دچار سارکوئیدوز نباشند.

چه آزمایش‎های دیگری برای تشخیص سارکوئیدوز استفاده می شود؟


ممکن است دستورالعمل های مختلفی برای کمک به تشخیص سارکوئیدوز و تعیین میزان دخالت ارگان‎ها تجویز شود. تست‎های آزمایشگاهی ممکن است شامل پانل متابولیک جامع ، شمارش کامل سلول‎های خونی (CBC)  و کلسیم باشد (سطح خون و ادرار ممکن است بالا باشد).سایر تست‎های ممکن عبارتند از معاینه فیزیکی برای یافتن ضایعات پوستی، تست عملکرد ریه، زیرا در حدود ۹۰٪ موارد مقداری درگیری ریه وجود دارد، برونکوسکوپی (روشی با استفاده از یک لوله انعطاف پذیر برای بررسی کردن پوشش درونی مسیرهای عبور هوا و بافت ریه)، عکس‌برداری قفسه سینه با استفاده از اشعه ایکس و آزمایش گالیم (گالیم رادیواکتیو برای ارزیابی التهاب استفاده می شود). بافت‎برداری پوست (آزمایش میکروسکوپی بافت زنده)، ریه ها، گره‎های لنفاوی، و گاهی اوقات کبد نیز ممکن است مورد نیاز باشد. آزمایشی به نام معاينه روزنه-لامپ نیز می‎تواند مورد استفاده قرار گیرد.صرف نظر از نتایج آزمایش شما، بسیار مهم است که با پزشک خود درباره هرآنچه که ممکن است درباره شما به خصوص باشد صحبت کنید.

اطلاعات بیشتر در مورد آزمایشACE

ACE در تبدیل آنژیوتانسین I (یک پروتئین غیر فعال) به آنژیوتانسین II کمک می‎کند. آنژیوتانسین II به عنوان یک وسپورسور قوی عمل می‎کند؛ که با منقبض کردن شریان‎ها و تنگ‎تر کردن آن‎ها فشارخون را افزایش می‎دهد. این تبدیل، یک فرایند عادی و متداول در بدن است. این فرآیند با توسعه داروهایی به نام مهارکننده‎های ACE که معمولا در درمان فشار خون بالا و دیابت استفاده می‎شوند هدف قرار گرفته است.مهارکننده‎های ACE در کنترل فشار خون بالا مفید هستند، اما با آزمایش خون ACE بررسی نمی شوند. با این حال، ممکن است با اندازه گیری ACE که به دلایل دیگر تجویز می‎شود، تداخل داشته باشد. سطوح بالا و پایین ACE ممکن است در وضعیت‎های دیگری غیر از سارکوئیدوز دیده شود. با این حال، آزمون ACE به طور معمول برای تشخیص یا مشاهده  این وضعیت‎های پزشکی استفاده نمی‎شود؛ و مشخص نشده است که از لحاظ بالینی مفید باشد.کاهش سطح ACE نیز ممکن است در افراد دچار این بیماری‎ها دیده شود :

  • بیماری انسداد ریوی مزمن (COPD)
  • بیماری های ریه مانند آمفیزم، سرطان ریه، فیبروز کیستیک
  • سوتغذیه
  • درمان با داروهای استروئیدی
  • کم کاری تیروئید

چه چیزی باعث سارکوئیدوز می شود؟


علت این بیماری به خوبی معلوم نیست. این بیماری مسری نیست؛ به  نوعی التهابی است که سیستم ایمنی بدن را درگیر می‎کند. به نظر می‎رسد که عنصری ژنتیکی و محیط‎زیستی داشته باشد. این بیماری هم در افراد مرتبط و هم افراد غیرمرتبطی که در یک ناحیه زندگی می‎کنند گزارش شده است. حدود ۸۰٪ از افراد مبتلا به سارکوئیدوز در سراسر جهان، سفیدپوست هستند. این بیماری در اسکاندیناوی و ایرلند شمالی نسبتا رایج است، اما در چین، ژاپن و آفریقا نادر است. به هر دلیل، افرادی که از بخشی از جهان که شیوع بیماری در آن‎جا اندک بوده است، به مکان‎هایی که بیماری در آن شیوع زیادی داشته است، مهاجرت کرده‎اند؛ بیشتر در معرض خطر این بیماری قرار دارند.

"کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است."