بیمار آسم یا نفس تنگی: تشخیص با آزمایش خون و اسپیرومتری

آسم (Asthma) یک بیماری التهابی مزمن است که بر ریه‌ها تأثیر می‌گذارد. این بیماری با انقباضات برگشت‌پذیر یا حداقل نیمه برگشت‌پذیر برونش در ریه‌ها توصیف می‌شود. نای یک لوله عضلانی است که هوا را از ریه‌ها حمل کرده و آنها را به نایژه‌ها که به آنها برونشیل نیز گفته می‌شود منتقل کرده یا از آنها خارج می‌کند.

در صورت ابتلا به آسم، دیوارهای برونش ملتهب و متورم می‌شوند. این باریک شدن مسیر عبور هوا باعث ایجاد اشکال در نفس کشیدن شده و عوارضی مانند خس‌خس سینه، نفس تنگی یا سرفه را به همراه دارد. حملات حاد آسم انقباض عضلانی برونش را افزایش داده و باعث ایجاد خلط بیشتری می‌شود. قطر برونش ممکن است کاهش یافته و باعث شود که هوای بسیار کمی از این مسیر عبور کند. این حالت باعث می‌شود که فرد دچار سرفه کردن و خس‌خس سینه، احساس تنگی نفس و تنگ شدن سینه و اشکال در نفس کشیدن شود. با این که علت ابتلا به این عارضه به وضوح مشخص نیست، حملات آسم ممکن است هر زمانی اتفاق بیفتد اما در هنگام شب یا صبح این مشکل تشدید می‌شود.

آسم یا تنگی نفس به دلیل تورم راه‌های تنفسی بو جود می‌آید. این مشکل ممکن است در بعضی از کودکان، حین ورزش و یا در دوران بارداری تشدید شود. از نشانه‌های اصلی آسم سخت شدن تنفس، سرفه، تنفس صدادار است. عمدتاً آسم خفیف مشکلی برای افراد به وجود نمی‌آورد اما مراحل پیشرفته آن که با حملات آسمی همراه است با فعالیت‌های روزمره تداخل پیدا می‌کند و می‌تواند برای زندگی فرد تهدیدآمیز باشد. آزمایش‌های تشخیصی مختلفی برای این بیماری در دسترس است از جمله اسپیرومتری و انواع آزمایش‌های خونی که پزشک بسته به شرایط بیمار آنها را تجویز می‌کند.

آزمایشگاه تخصصی پاتوبیولوژی زمرد با استفاده از امکانات مدرن خود آزمایش‌های خون حساسیت،CBC، CMP، Theophylline و Blood gases جهت تشخیص بیماری آسم را به بیماران ارائه می‌دهد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و تعیین وقت جهت انجام آزمایش مربوط به تشخیص بیماری آسم یا تنگی نفس می‌توانید با شماره ۰۲۱۲۶۷۰۲۱۳۴ و ۰۲۱۲۶۷۱۱۷۵۱ و ۰۲۱۲۶۷۱۱۷۴۹  تماس بگیرید.

انواع آسم


آسم آلرژیک

این نوع از تنگی نفس معمولاً در ۶۰ درصد افراد مبتلا به آسم اتفاق می‌افتد. در این نوع از آسم، مسیر عبور هوا مسدود شده و معمولاً علائم آسم غالباً با آلرژی همراه بوده و آلرژن‌های محرکان را تشدید می‌کند.

نکته مهم این است که عواملی که باعث تحریک تنگی نفس شما می‌شوند را شناسایی کنید. برخی از این محرک‌ها عبارتند از گرده‌های گیاهان، قارچ‌ها، گرد و غبار و پر حیوانات.

معمولاً سیستم ایمنی بدن شما وظیفه جنگیدن با عفونت‌ها را دارد اما در آسم آلرژیک بدن شما بیش از حد نسبت به محرک‌ها واکنش نشان داده و منجر به بروز علائم آسم می‌شود. در درمان آسم آلرژیک تمرکز بر دوری از محرک‌های آسم یا تعدیل واکنش‌های ایمنی بدن است.

آسم غیر آلرژیک

حدود یک‌سوم افراد مبتلا به تنگی نفس به آسم غیر آلرژیک مبتلا هستند.

این نوع از آسم به دلیل وجود عفونت‌های ویروسی و محرک‌های دیگر ایجاد می‌شود. برخی از عوامل ابتلا به آسم غیر آلرژیک عبارتند از:

  • دود تنباکو موجود در هوا
  • عفونت‌های ویروسی
  • اسپری‌ها و خوشبوکننده‌های قوی
  • ابتلا به برخی بیماری‌ها

برخی مطالعات نشان می‌دهد که آسم غیر آلرژیک با نمراتی که توسط سازمان جهانی آسم تعیین می‌شود اندازه‌گیری می‌شوند. برخی مطالعات نشان می‌دهد که این نوع آسم در میان زنان شایع‌تر است اما جهانی نیست.

بیماران مبتلا به آسم غیر آلرژیک پس از دوران کودکی و ابتلا به بیماری‌های غیر آلرژیک مانند رینوسینوزیت و رفلاکس معده نسبت به استنشاق استروئیدها واکنش کمتری نشان می‌دهند. بسیاری از این بیماران ممکن است در معرض ابتلا به آسم شغلی نیز باشند.

آسم ناشی از تمرین

آسم ناشی از ورزش یا که در بیشتر اوقات توسط پزشکان، برونش انقباضی نیز نامیده می‌شود وقتی ایجاد می‌شود که مسیر عبور هوا باریک شده و علائم آسم به دلیل ورزش کردن بروز کنند.

تنگی نفس ناشی از ورزش کردن باعث تشدید آسم یا علائم آن در هنگام ورزش کردن می‌شود. معمولاً علائم ممکن است ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پس از ورزش‌های کوتاه مدت یا ۱۵ دقیقه پس از ورزش‌های طولانی مدت مانند دویدن بروز می‌کنند. فهم این نکته که انجام تمرین‌های ورزشی باعث ابتلا به آسم نمی‌شود اما می‌تواند محرک علائم آسم باشد از اهمیت زیادی برخوردار است.

برای تنگی نفس ناشی از ورزش کردن و انواع دیگر آسم‌ها، مهم است که یک برنامه عمل برای مدیریت آسم داشته باشید و همیشه اسپری دستی کمکی نزد خود داشته باشید. این به خصوص برای افراد مبتلا به تنگی نفس ناشی از ورزش کردن مهم باشد زیرا حملات آسم دیر به دیر بروز می‌کند.

همچنین ممکن است شما تمایل داشته باشید که از دستبندهای شناسایی پزشک استفاده کنید یا شماره تماس برای موارد ضروری در تلفن همراه خود داشته باشید که افراد دیگر متوجه شوند که شما به آسم مبتلا هستید و در صورت لزوم بدانند که باید با چه کسی تماس بگیرند.

آسم شغلی

آیا می‌دانستید که ممکن است شرایط محل کار شما باعث افزایش احتمال ابتلا به آسم برای شما شود؟ محرک‌های مرتبط با شغل فردی مانند گرد و غبار و مواد شیمیایی علل اصلی ابتلا به آسم یا تشدید علائم آسم هستند.

آسم ممکن است به دلیل تحریک مستقیم ریه‌ها یا حساسیت به ماده محرک ایجاد شود.

آسم سرفه‌ای

با این که سرفه ممکن است با برخی علائم آسم همراه باشد، می‌تواند یک پیش‌آگهی یا تک علامت ابتلا به آسم باشد. زمانی که سرفه کردن تنها علامت ابتلا به آسم باشد، به این نوع تنگی نفس، آسم با سرفه گفته می‌شود.

آسم ناشی از مصرف دارو

بیشتر افراد نمی‌دانند که داروهای بدون نیاز به نسخه پزشک نیز ممکن است آسم آنها را تشدید کنند که البته این نکته برای گروه کمی از افراد صدق می‌کند. برای برخی بیماران مبتلا به آسم، داروهای مسکن بدون نیاز به نسخه پزشک می‌توانند بسیار خطرناک باشند.

آسپیرین و داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی دیگر می‌توانند آسم را تشدید کنند یا حتی مهلک باشند. با این نوع از حساسیت شما باید از مصرف داروهایی مانند ایبوپروفن، ناپروکسن و دیکلوفناک که می‌توانند محرک حملات آسمی باشند اجتناب کنند.

آسم شبانه

اگر شما در هنگام شب خس‌خس می‌کنید، دچار سرفه، تنگی نفس و سنگینی سینه می‌شوید ممکن است یا علائم شما به دلیل ابتلا به آسم معمولی تشدید شده یا در یک تشخیص جداگانه‌ای به آسم شبانه مبتلا شده باشید. حدود ۷۵ درصد از افراد مبتلا به آسم ممکن است حداقل یک شب در هفته علائمی مانند سرفه را تجربه شوند و حدود ۴۰ درصد افراد نیز علائم ابتلا به آسم شبانه را در هنگام شب تجربه می‌کنند.

آسم مقاوم به گلوکوکورتیکوئیدها

با این که گلوکوکورتیکوئیدها از قوی‌ترین داروهای ضدالتهابی موجود در بازار هستند و غالباً در درمان آسم مؤثر واقع می‌شوند اما برخی از بیماریان نسبت به این دارو واکنشی نشان نمی‌دهند که به آنها افراد "مقاوم به استروئید" گفته می‌شود.

این‌ها افرادی نیستند که دارو را مصرف نکنند یا به دلیل مشکلات مالی و مشکلات دیگر دسترسی به این داروها نداشته باشند، این بیماران فقط نسبت به این داروها واکنشی نشان نمی‌دهند.

هنوز به درستی مشخص نیست که چرا برخی افراد نسبت به این نوع درمان مقاوم هستند اما یک فرضیه این است که استروئیدها نمی‌توانند به سلول‌های ریه بچسبند و با کمبود ویتامین دی نیز ارتباط دارد. مدیریت این نوع آسم بسیار گران بوده و یک مشکل مهم سلامتی محسوب می‌شود.

بیماری‌های دیگر مشابه آسم

همه خس‌خس‌های سینه مربوط به آسم نمی‌شود. برخی بیماری‌های شایع و نادر وجود دارند که باعث خس‌خس سینه می‌شوند. این بیماری‌های بسیار متنوع هستند. افتادگی پشت بینی و بزرگ شدن لوزه‌ها برخی بیماری‌های شایع هستند که منجر به خس‌خس سینه در برخی افراد می‌شوند اما علت واقعی آن ابتلا به آسم نیست.

به همین ترتیب، برخی بیماری‌های نادر نیز ممکن است منجر به خس‌خس سینه شوند. بزرگ شدن غده تیروئید نیز می‌توانید بر مسیرهای عبور هوا فشار آورده و باعث خس‌خس سینه شود. شما ممکن است به طور مادرزادی دارای حلقه‌های عروقی (عروق خونی که اطراف مسیر عبور هوا قرار گرفته‌اند) باشید که باعث افزایش فشار بر ساختار دستگاه تنفسی شده و منجر به تنگی نفس و خس‌خس سینه می‌گردد.

چرا بیشتر کودکان مبتلا به آسم می‌شوند؟


واقعاً کسی نمی‌داند چرا بیشتر کودکان به آسم مبتلا می‌شوند. برخی متخصصین بر این عقیده‌اند که احتمال ابتلا به آسم در کودکانی که بیشتر در معرض آلرژن‌هایی مانند گرد و غبار، آلودگی هوا و دود سیگار قرار دارند بیشتر است. این‌ها عواملی هستند که می‌توانند آسم را تحریک کنند. برخی نیز بر این باورند که کودکانی که به اندازه کافی در دروان کودکی خود در معرض بیماری قرار نگرفته‌اند، سیستم ایمنی بدن آنها به اندازه کافی قوی نیست. به نظر می‌رسد که ابتلا به اختلال سیستم ایمنی بدن که در آن بدن به اندازه کافی آنتی‌بادی‌های محافظ تولید نمی‌کند می‌تواند در ابتلا به آسم نقش داشته باشد.

بارداری چگونه بر آسم تأثیر می‌گذارد؟


در دوران بارداری تغییرات هورمونی زیادی اتفاق می‌افتد و برخی از آنها بر ریه‌ها تأثیر می‌گذارند. آسم در یک‌سوم زنانی که باردار هستند دیده می‌شود. یک‌سوم آنها تغییری احساس نمی‌کنند و یک‌سوم دیگر زنان احساس می‌کنند که علائم آسم آنها به سختی قابل کنترل است. احتمال بروز این عارضه زمانی که آسم شدید باشد بیشتر است. در این صورت متوجه خواهید شد که حملات آسم در هفته‌های ۲۹ تا ۳۶ دوران بارداری بیشتر می‌شود.

آیا ابتلا به آسم به نوزاد در دروان بارداری آسیب می‌رساند؟

آسم یا علائم آسمی شدید که به خوبی کنترل نشوند باعث بروز مشکلاتی می‌شوند که برخی از آنها عبارتند از:

  • حالت بیماری در هنگام صبح
  • خونریزی واژینال
  • مشکلات جفت جنین
  • فشار خون بالا
  • زایمان زودرسی (نوزاد ممکن است در هفته ۳۷ متولد شود)
  • مشکل در زمان وضع حمل

آیا این بیماری باعث تپش قلب می‌شود؟


زمانی که آسم شدیدتر می‌شود، معمولاً علائم آن با افزایش ضربان قلب همراه است. افزایش ضربان قلب ممکن است یک هشدار اولیه در مورد افزایش فعالیت‌های قلب (تاکی کاردی) نیز باشد. این تغییرات معمولاً خطرناک نیستند و نرخ ضربان قلب پس از بهبودی آسم به حالت عادی خود بازمی‌گردد.

پری شکم و آسم


پس از خوردن یک وعده غذایی زیاد احساس پری و سیری عادی است. وقتی که در مورد مدیریت آسم صحبت می‌شود، خوردن زیاد ممکن است باعث ایجاد اختلالات تنفسی شود. این بدان دلیل است که شکمی که خیلی پر باشد بر دیافراگم فرد فشار وارد می‌کند. یک راه پیشگیری از این عارضه این است که غذا را در مقادیر کم و طی وعده‌های غذایی بیشتری میل کنید. شما همچنین می‌توانید پری شکم و احتمال خس‌خس کردن سینه را با کاهش مصرف غذاهای چرب کمتر کنید. به عنوان مثال، کلم بروکلی، لوبیا، گل کلم، پیاز، سیر و سوسیس مصرف کنید.

استرس و آسم: چه ارتباطی به هم دارند؟


استرس باعث افزایش ناگهانی هورمون‌های استرس در بدن می‌شود. این هورمون‌ها به دلیل ترشح می‌شوند تا ما را برای فرار از خطر یا جنگیدن آماده کنند. واکنش شما با علائمی مانند افزایش نرخ ضربان قلب، تنش‌های عضلانی و تنفس سطحی و تند (هایپر ونتیلیشن) همراه است. این تغییرات در نحوه تنفس می‌تواند احتمال بروز علائم ابتلا به آسم مانند تنگی قفسه سینه و سرفه کردن را افزایش دهد.

یکی دیگر از دلایلی که استرس می‌تواند آسم را تحریک کند کارهایی است که فرد در هنگامی که دچار استرس می‌شود انجام می‌دهد. ممکن است در زمانی که تحت استرس هستید، خلق و خوی شما عوض شده و عصبانی شوید که خود آن یک محرک هیجانی ابتلا به آسم است. ممکن است در زمان‌هایی که استرس دارید بیشتر بخورید یا بیاشامید که هر دو می‌توانند علائم آسم را تشدید کنند. افراد مبتلا به آسم که استرس دارند ممکن است تمایلی به مصرف داروهای تجویز شده برای آسم خود نداشته باشند به خصوص اگر استرس بلند مدت باعث شده باشد که به اضطراب و افسردگی نیز دچار شده باشند.

 علل ابتلا به آسم


دلیل اصلی ابتلا به آسم هنوز مشخص نیست اما ارتباطی پیچیده بین عوامل مختلف وجود دارد. به نظر می‌رسد مشکلات زمینه‌ای، ترشح مولکول‌های التهابی در سلول‌های پوششی برونش باشد که در واکنش به محرک‌های مختلف انجام می‌شود. محرک‌های حملات آسمی در هر فرد کمی متفاوت هستند. برخی از آنها به شرح زیر می‌باشند:

  • آلرژن‌هایی مانند آلودگی، آلرژن‌های حیوانی (مو و سلول‌ها)، گرد و غبار و غذاها
  • آلرژن‌های غیر آلرژیک (شغلی) مانند مواد شوینده، محصولات آرایش مو، چسب‌های اپوکسی، دود، مواد شیمیایی
  • ورزش (آسم ناشی از ورزش کردن)
  • استرس و واکنش‌های عاطفی شدید
  • قرار گرفتن در معرض هوای سرد
  • مصرف برخی داروها مانند مسدودکننده‌های بتا و آسپیرین

علائم و نشانه ها


آسم بر اساس شدت و تناوب بروز علائم آن در چهار گروه طبقه‌بندی می‌شود. این گروه‌ها عبارتند از متناوب خفیف، خفیف مستمر، متوسط مستمر و شدید مستمر. علائم ابتلا به آسم در افراد مبتلا به آسم خفیف متناوب ممکن است فقط گاهی اوقات دیده شوند. افراد مبتلا به آسم شدید مستمر باید برای کنترل بیماری خود هر روز دارو مصرف کنند.

بیماری‌های ریوی دیگر مانند آنفیزم و عفونت‌ها ممکن است علائمی شبیه به آسم داشته باشند یا علائم آنها با آسم همسو بوده یا آنها را تشدید کند. بیماری‌های غیر ریوی مانند رفلاکس معده نیز می‌توانند محرک حملات آسمی در برخی افراد باشند یا علائم آن را تشدید کنند.

طبقه‌بندی آسم


آسم به گروه‌های زیر تقسیم می‌شود:

  • متناوب
  • خفیف مستمر
  • متوسط مستمر
  • شدید مستمر

این طبقه‌بندی بر اساس شدت بیماری است که با علائم و آزمایش عملکرد ریه‌ها تشخیص داده می‌شود.

حملات آسمی چگونه است؟


افراد مبتلا به آسم همیشه در معرض حملات حاد آسمی هستند. به حمله حاد آسمی، "شعله‌ور شدن آسم" یا "تشدید آسم " نیز گفته می‌شود. زمانی که این حملات بروز می‌کنند، علائم آسم به طور ناگهانی – در برخی موارد ظرف مدت چند دقیقه – ایجاد شده و بلافاصله تشدید می‌شوند؛ به عبارت دیگر، علائم ممکن است ظرف مدت چند روز ایجاد شده و به آرامی شدیدتر شوند. علائم ناگهانی معمولاً با دارو درمان می‌شوند.

آزمایش‌های تشخیصی بیماری آسم


هدف از انجام آزمایش‌های اولیه، تشخیص آسم و ارزیابی شدت آن است. آزمایش ممکن است برای تشخیص و تمایز آسم از بیماری‌های دیگر که علائم مشابه دارند مانند آلرژی‌ها که می‌توانند باعث بروز حملات آسم یا تشدید علائم آسم شوند انجام شوند. هدف از انجام آزمایش‌های بعدی نظارت بر عملکرد ریه‌ها و کنترل آسم، ارزیابی و رفع حملات آسم و تشخیص و کاهش عوارض جانبی ایجاد شده است.

تشخیص آسم

  • بررسی دقیق سوابق پزشک و انجام معاینات بالینی بر قفسه سینه و دستگاه تنفسی متمرکز است
  • اسپیرومتری برای ارزیابی مسیرهای باریک شده یا مسدود شده (FEV1؛ حجم انقباض اجباری در یک ثانیه). در این آزمایش‌ها میزان و نرخ بازدم هوا در هنگامی که فرد در یک لوله می‌دمد ارزیابی می‌شود. این آزمایش را می‌توان برای یک کودک ۵ ساله تا افراد مسن انجام داد تا انسدادهای مسیر عبور هوا که برگشت‌پذیر یا نیمه برگشت‌پذیر هستند مشخص شوند.
  • آزمایش‌های "چالش" که نایژه را برای انقباض تحریک می‌کند (آزمایش‌های ارجاع برونشی) مانند ورزش، هوای سرد، متاکولین یا هیستامین
  • بررسی و مطالعه عملکردهای دیگر ریه با عکس‌برداری از قفسه سینه به وسیله اشعه ایکس.
  • آزمایش‌های دیگر که برای رد احتمال ابتلا به بیماری‌های دیگر مانند فیبروز کیستی، عفونت‌های ریوی شامل سل و رفلاکس معده که علائم مشابه با آسم دارند انجام می‌شوند.

ارزیابی و نظارت بر آسم

  • اسپیرومتری: برای ارزیابی عملکرد ریه‌ها
  • تعیین جریان انقباضی حداکثری: اندازه‌گیری قابلیت فشار هوا به بیرون از ریه‌ها یا تعیین سرعت بازدم هوا؛ در این آزمایش‌ها از ابزار کوچکی به نام پیک فلومتری استفاده می‌شود و می‌تواند توسط خود فرد در منزل برای نظارت بر عملکرد ریه انجام می‌شود.
  • پالس اکسیمتری: یک روش غیر تهاجمی برای نظارت مستمر بر O2 اشباع‌شده؛ ممکن است بررسی وضعیت اکسیژن در قسمت اورژانس یا بیمارستان انجام شود.
  • عکس‌برداری از قفسه سینه به وسیله اشعه ایکس
  • آزمایش بازدم اکسید نیتریک (FeNO، قسمتی از NO بازدمی): برای اندازه‌گیری اکسید نیتریک در بازدم نفس، سطوح در مسیر ملتهب عبور هوا افزایش می‌یابد مانند آنچه در افراد مبتلا به آسم اتفاق می‌افتد و ممکن است متناسب با درمان‌های ضدالتهابی افزایش و کاهش یابد. در حالی که این آزمایش ممکن است در هدایت مدیریت آسم مؤثر واقع می‌شود اما هنوز توسط NAEPP توصیه نشده است و به همین دلیل کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.

تست‌های آزمایشگاهی

تست‌های آزمایشگاهی برای کمک به رد احتمال ابتلا به بیماری‌هایی که علائم مشابه با آسم دارند، تشخیص ابتلا به آلرژی‌ها و کمک به تشخیص و ارزیابی عوارض احتمالی انجام می‌شوند. در هنگام بروز حملات شدید آسم، ممکن است برای ارزیابی و نظارت بر عملکرد ارگان‌ها، سطح اکسیژن و تعیین تعادل اسیدی بدن نیز آزمایش‌هایی انجام شود. برخی از این آزمایش‌ها عبارتند از:

  • آزمایش خون برای تعیین حساسیت‌های آلرژیک: آزمایش خون برای تعیین آلرژن‌هایی مانند گرد و غبار، قارچ‌ها، پر حیواناتت و آلودگی هوا که مظنون به ایجاد علائم هستند. این آزمایش‌ها برای تعیین محرک‌های آسم نیز انجام می‌شوند.
  • گازهای خون: یک نمونه‌گیری از خون عروقی برای ارزیابی PH، اکسیژن و دی‌اکسید کربن خون؛ این آزمایش‌ها در زمانی که فرد دچار حملات آسم می‌شود انجام می‌شوند.
  • شمارش کامل خون (CBC): برای ارزیابی سلول‌های خونی و تحصیل اطلاعاتی در مورد عفونت‌های و التهاب‌ها
  • پنل متابولیکی جامع (CMP): برای ارزیابی عملکرد ارگان‌های بدن
  • تئوفیلین: مانیتورینگ داروها در صورتی که فرد مبتلا به آسم از این داروها استفاده نماید.

پزشک نتایج آزمایش‌های انجام شده، سوابق پزشکی، سوابق فامیلی، عواملی که احتمال ابتلا به برخی بیماری‌ها را افزایش می‌دهند، نتایج معاینات بالینی را مورد بررسی قرار می‌دهد. بر اساس این یافته‌ها، برخی تست‌های آزمایشگاهی دیگر باید انجام شوند. برخی دیگر از آزمایش‌هایی که ممکن است انجام شوند عبارتند از:

  • انجام آزمایش‌هایی برای رد احتمال ابتلا به فیبروز کیستیک مانند آزمایش‌های تعریق یا تریپسین / شیموتریپسین
  • کشت خلط سینه: برای تشخیص عفونت‌های ریوی ناشی از وجود باکتری‌ها
  • آزمایش AFB: برای تشخیص ابتلا به سل مایکوباکتری غیر سل
  • بایوپسی ریه: برای ارزیابی آسیب‌دیدگی بافت ریه یا ابتلا به سرطان
  • سیتولوژی خلط سینه: گاهی اوقات برای ارزیابی سلول‌های ریه‌ها انجام می‌شود؛ ائوزینوفیل و نئوتروفیل دو نوع از گلبول‌های سفید خون هستند که به دلیل وجود التهاب در برخی افراد مبتلا به آسم افزایش می‌یابند.

 درمان آسم


داروهای مسکن استنشاقی

داروهای استنشاقی مسکن که معمولاً آبی هستند برای کاهش سریع علائم ابتلا به آسم مصرف می‌شوند. معمولاً این داروها حاوی موادی به نام آگونیست بتا – ۲ هستند که مسیرهای عبور هوا را عریض‌تر کرده و تنفس را راحت‌تر می‌کنند. معمولاً این داروها بیش از ۱۵ دقیقه اثر ندارند.

هر فرد مبتلا به آسم باید داروهای استنشاقی مسکن را همراه خود داشته باشد و نباید از این داروها به مقدار زیاد استفاده کند. ممکن است شما اگر از داروهای استنشاقی پیشگیرانه استفاده کنید همیشه نیاز به استفاده از این داروها نداشته باشید. در صورتی که سه مرتبه در هفته یا بیشتر باید این داروها را استفاده کنید با پزشک خود مشورت کنید زیرا این به این معنی است که شما نیاز به مصرف داروهای استنشاقی پیشگیرانه دارید.

قرص‌ها

اگر علیرغم استفاده از داروهای استنشاقی پیشگیرانه یا داروهای استنشاقی طویل الاثر هنوز علائم شما بهبود نیافته است ممکن است پزشک مصرف قرص‌ها را برای کنترل علائم شما تجویز نماید.

قرص‌های اصلی مورد استفاده برای درمان آسم عبارتند از:

  • آنتاگونیست های گیرنده لوکوترین: یک بار در روز مصرف می‌شوند و از التهاب مسیرهای عبور هوا پیشگیری می‌کنند (شربت و پودر این داروها نیز موجود است)
  • تئوفیلین: دو مرتبه در روز استفاده می‌شود که به عریض‌تر شدن مسیرهای عبور هوا کمک می‌کند
  • قرص‌های استروئیدی

قرص‌های استروئیدی

اگر آسم شما هنوز تحت کنترل درنیامده است، ممکن است یک متخصص آسم، مصرف منظم و مرتب قرص‌های استروئیدی را برای شما تجویز نماید. استروئیدها داروهای قوی هستند که التهاب را در مسیرهای عبور هوا کاهش می‌دهد.

فرایند ترموپلاستی برونشیال

ترموپلاستی برونشیال فرایندی است که غالباً برای درمان آسم‌های شدید به کار برده می‌شود. در این روش برخی عضلات مسیر عبور هوا تخریب شده که به باز شدن آن کمک می‌شود. این فرایند ممکن است تحت داروهای آرام‌بخش انجام شود (که در آن فرد بیدار است اما با صرف این داروها ریلکس می‌شود) یا بیمار تحت بیهوشی عمومی عمل شود.

برای پیشگیری از ابتلا به آسمی چه چیزهای باید خورد؟


شواهد نشان می‌دهد که رابطه خاصی بین ابتلا به آسم و غذاها وجود ندارد اما بهتر است فرد از یک رژیم غذایی سالم پیروی کند:

  • مقادیر زیادی میوه و سبزیجات میل کنید. ما هنوز نمی‌دانیم که کدام میوه‌ها و سبزیجات ممکن است بر آسم اثر داشته باشند/ بنابراین بهترین روش این است که مقادیر زیادی از آنها را مصرف کنید.
  • غذاهای حاوی اسیدهای چرب امگا ۳ میل کنید. اسیدهای چرب امگا ۳ که در ماهی سالمون، تون و ساردین و برخی منابع گیاهی مانند دانه کتان یافت می‌شوند برای سلامتی مفید هستند. با این که هنوز مدرکی دال بر تأثیر مثبت این مواد بر آسم وجود ندارد پس بهتر است از رژیم‌هایی پیروی کنید که در آنها مصرف مقدار زیادی از این مواد پیش‌بینی شده است.
  • از مصرف روغن‌های ترانس و اسیدهای چرب امگا ۶ پرهیز کنید. برخی مدارک نشان می‌دهد که مصرف روغن‌های ترانس و اسیدهای چرب امگا ۶ که در مارگارین و غذاهای فراوری‌شده یافت می‌شوند، ممکن است آسم را تشدید کرده و احتمال ابتلا به برخی بیماری‌های خطرناک دیگر مانند بیماری‌های قلبی را نیز افزایش می‌دهند.