تست پروتئین واکنشگر C یا PCR:آزمایش بررسی عفونت،سکته قلبی و سرطان

تست پروتئین واکنش

پروتئین واکنشگر (C (CRP ماده ایست که توسط کبد در پاسخ به التهاب تولید می‌شود. تست پروتئین واکنشگر C به نام‌های دیگری همچون تست پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا (hs-CRP) و تست پروتئین واکنشی C فوق حساس (us-CRP) نیز خوانده می‌شود. میزان بالای CRP در خون یک نشانگر التهاب است که توسط طیف گسترده‌ای از شرایط از عفونت گرفته تا سرطان ایجاد می‌شود. سطوح بالای CRP نشان‌دهنده وجود التهاب در سرخرگ‌های قلبی است که این خود به معنی افزایش خطر بروز حمله قلبی است. اگرچه باید به خاطر داشت که تست CRP یک تست بسیار غیراختصاصی است و میزان آن در وضعیت‌های التهابی افزایش می‌یابد.

پزشک ممکن است تست  CRP را به همراه سایر تست‌ها برای ارزیابی خطر بروز بیماری قلبی یا سکته در فرد درخواست ‌کند. به علاوه CRP  ممکن است به عنوان یک پیش‌بینی‌کننده پیامدهای مرتبط با بیماری ریوی انسدادی مزمن (COPD) مورد استفاده قرار گیرد. پزشکان ممکن است برای تشخیص بیماری‌های خود ایمن التهابی مانند بیماری التهابی روده (IBD)، آرتریت روماتوئید و لوپوس تست  CRP را درخواست کنند. پروتئین واکنشگر C بر حسب میلی‌گرم در لیتر (mg/L) اندازه‌گیری می‌شود. به طور کل، بهتر است میزان CRP در خون بالا باشد تا پایین چرا که میزان پایین پروتئین واکنشگر  C نشان‌دهنده وجود التهاب کمتر در بدن است.

لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره 02126702134 و 02126711751 و 02126711749 تماس حاصل فرمایید.

پروتئین واکنشگر (C (CRP چیست؟


پروتئین واکنشگر (C (CRP یک مارکر است که برای بررسی وضعیت التهاب در بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد. CRP در کبد تولید می‌شود و میزان آن با تست خون اندازه‌گیری می‌شود.
CRP به عنوان یک واکنش‌دهنده فاز حاد طبقه‌بندی می‌شود و این به این معنا است که در پاسخ به التهاب سطح آن افزایش می‌یابد. سایر واکنش دهنده‌های فاز حاد شامل تست سرعت رسوب گلبول قرمز (ESR) و تست شمارش پلاکت‌های خونی است.

علائم میزان بالای سطح پروتئین واکنشگر C کدامند؟


هیچ علامت یا نشانه‌ای که نشان‌دهنده سطح افزایش یافته پروتئین واکنشی C باشد وجود ندارد زیرا این تست یک تست اختصاصی نیست. علائم و نشانه‌ها در صورت وجود به وضعیت التهابی زمینه‌ای سطح بالای CRP بستگی دارد.

طیف نرمال مقدار CRP چیست؟


وجود پروتئین واکنشگر C در خون نشان‌دهنده التهاب است. پروتئین واکنشگر C معمولا در خون دیده نمی‌شود مگر آنکه درجه‌ای از التهاب در بدن وجود داشته باشد.

پروتئین واکنشگر C چطور اندازه‌گیری می‌شود؟


پروتئین واکنشگر C چطور اندازه‌گیری می‌شود
برای اندازه‌گیری CRP نمونه خون وریدی تهیه می‌شود. سپس نمونه به آزمایشگاه فرستاده شده و آنالیز می‌شود.
اغلب از اندازه‌گیری CRP برای مشخص کردن وضعیت التهاب در بدن استفاده می‌شود. پزشک ممکن است برای چک کردن افزایش ناگهانی شدت بیماری‌های التهابی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس یا واسکولیت یا برای اینکه ببیند آیا داروهای ضدالتهابی برای درمان بیماری موثر بوده‌اند تست CRP را درخواست کند.
در حال حاضر، برای ارزیابی خطر قلبی و عروقی یک روش بسیار حساس‌تر برای شناسایی CRP مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش، تست پروتئین واکنشی C با حساسیت بالا(hs-CRP) نامیده می‌شود.
از آنجا که اندازه‌گیری میزان CRP در هر نقطه‌ای از زمان ممکن است تحت تاثیر هر نوع عفونت یا التهابی در بدن قرار بگیرد، یک بار اندازه‌گیری معمولا نمی‌تواند به عنوان پیش‌بینی‌کننده کافی ریسک قلبی و عروقی در نظر گرفته شود. بنابراین مراکز درمانی توصیه می‌کنند که CRP دو مرتبه و به فاصله دو هفته چک شود و سپس برای ارزیابی ریسک بیماری‌های قلبی و عروقی و اهداف غربالگری میانگین دو خوانش معیار در نظر گرفته شود.

میزان بالای پروتئین واکنشی C به چه معناست؟


میزان بالای پروتئین واکنشی C به چه معناست

معمولا دلیل اصلی افزایش CRP و سایر مارکرهای التهابی وضعیت‌ها و بیماری‌های مختلفی مانند موارد زیر هستند:
• سوختگی‌ها
• ضربه
• عفونت مانند پنومونی و توبراسکلروزیس
• حمله قلبی
• بیماری التهابی مزمن مانند لوپوس، واسکولیت یا آرتریت روماتوئید
• بیماری التهابی روده
• برخی سرطان‌های خاص

افزایش پروتئین واکنشی C چگونه درمان می‌شود؟


افزایش پروتئین واکنشی C چگونه درمان می‌شود؟

درمان افزایش سطح CRP در بیماری‌های قلبی و عروقی ممکن است بی‌معنا باشد. در عوض، درمان و پیشگیری از خطرات و وضعیت‌های زمینه‌ای باید نقطه تمرکز اصلی در کاهش خطر بیماری قلبی و عروقی باشد.
موثرترین و مطمئن‌ترین راه برای کاهش تعداد بسیاری از عوامل دخیل در بروز بیماری‌های قلبی ورزش منظم، تغذیه متعادل و توقف کشیدن سیگار است. در افراد با سطح کلسترول بالای خون که با تعدیل رژیم غذایی و ورزش کردن این میزان کاهش نمی‌یابد ممکن است پزشک معالج داروهای کاهنده کلسترول تجویز کند. داروهای استاتینی(مانند سیمواستاتین(زوکور)، آتورواستاتین(لیپیتور) و غیره) در خط مقدم داروهای توصیه شونده برای کاهش کلسترول قرار دارند. با مصرف داروهای استاتینی حتی در صورت عدم کاهش قابل توجه کلسترول CRP کاهش می‌یابد.
کاهش میزان CRP در افراد مبتلا به بیماری قلبی و عروقی که درمان با آسپرین را شروع کرده‌اند نیز مشاهده شده است. در افراد بدون بیماری قلبی و عروقی یا عوامل خطر قابل توجه، عموما مصرف آسپرین توصیه نمی‌شود. مشخص شده است که برخی داروهای مربوط به دیابت(تیازولیدین دیون‌ها) سطح CRP را در افراد مبتلا یا غیر مبتلا به دیابت شیرین کاهش می‌دهند. این تاثیر مستقل از اثر روی کاهش گلوکز است.

چطور میزان پروتئین واکنشی C می‌تواند پیش‌بینی کننده احتمال بیماری قلبی باشد؟


چطور میزان پروتئین واکنشی C می‌تواند پیش‌بینی کننده احتمال بیماری قلبی باشد

برای ارزیابی خطر قلبی و عروقی بر اساس سطح hs-CRP دستورالعمل‌ها زیر توصیه می‌شوند:
• اگر hs-CRP یک میلی‌گرم در لیتر یا کمتر باشد خطر بروز بیماری قلبی و عروقی پایین است.
• اگر hs-CRP بین یک تا سه میلی‌گرم در لیتر باشد فرد در معرض خطر متوسط بیماری قلبی و عروقی قرار دارد.
• اگر hs-CRP بیش از سه میلی‌گرم در لیتر باشد فرد در معرض خطر بالای بیماری قلبی و عروقی قرار دارد.

CRP بیش از ۱۰ میلی‌گرم در لیتر ممکن است در پارگی حاد پلاک مانند موارد حمله قلبی و سکته به شرط اینکه توجیه دیگری برای افزایش آن وجود نداشته باشد(سایر فرآیندهای عفونی و التهابی) مشاهده ‌شود.

آیا هیچ ارتباطی بین پروتئین واکنشی C و خطر بروز سکته و حمله قلبی وجود دارد؟


افزایش CRPبا بیماری قلبی و آترواسکلروزیس نیز مرتبط است. مشخص شده که آترواسکلروز یا تجمع کلسترول در شریان‌ها یک بخش التهابی دارد که تصور می‌شود علت افزایش سطح CRP در خون باشد. به نظر می‌رسد آترواسکلروز تحت تاثیر سن و سایر عوامل خطر قلبی و عروقی مانند دیابت شیرین، کلسترول بالا، فشار خون بالا و سیگار کشیدن قرار دارد.
در آترواسکلروز جداره عروق خونی صدمه می‌بیند. محل آسیب به عنوان محل تمرکز التهاب عمل می‌کند و منتهی به تشکیل پلاک در جداره عروق خونی می‌شود. پلاک معمولا حاوی سلول‌های خونی التهابی، رسوبات کلسترول و باقیمانده‌های سلول‌های صدمه دیده در پوشش عروق خونی است. تجمع این عناصر منجر به تنگ شدن جداره عروق خونی می‌شود. تنگ شدن عروق خونی مانع جریان آزادانه خون شده و پلاک ممکن است پاره شود و پوسته پوسته شدن عروق خونی منجر به بروز سکته و حملات قلبی می‌شود.
بار پلاک در بدن با میزان افزایش CRP در افراد مبتلا به آترواسکلروز متناسب است. پلاک‌های آترواسکلروزی در مراحل شکل‌گیری مختلف در سراسر بدن وجود دارند.

آیا میزان بالای پروتئین واکنشی C یک فاکتور خطر برای بیماری‌های قلبی به شمار می‌رود؟


به خاطر بخش التهابی آترواسکلروز ، افزایش سطح CRP با بیماری قلبی و عروقی ارتباط دارد. اگرچه بر اساس داده‌های فعلی در دسترس این نمی‌تواند به عنوان یک عامل خطر مستقل برای بیماری قلبی و عروقی در نظر گرفته شود.
فاکتورهای خطر برای بیماری قلبی و عروقی شامل فشار خون بالا، دیابت شیرین، افزایش کلسترول خون، کشیدن سیگار، سن، چاقی و سابقه خانوادگی بیماری قلبی ممکن است با افزایش CRP همبستگی داشته باشد. بر اساس مطالعات اخیر، بعد از اصلاح این فاکتورهای خطر، بعید است افزایش سطح CRP به تنهایی علت بیماری قلبی و عروقی باشد.
اگرچه بر اساس همبستگی CRP با سایر عوامل خطر قلبی و نقش آنها در تشکیل آترواسکلروز، CRP ممکن است به عنوان پیش‌بینی‌کننده بیماری قلبی و عروقی مورد استفاده قرار گیرد. در افراد دارای تعدادی یا همه این عوامل خطر، افزایش بیشتر سطح CRP مشاهده گردید. برخی داده‌ها حتی پیشنهاد می‌دهند که در حضور تعداد بیشتر عوامل خطر میزان افزایش CRP بالاتر است.

آیا بهتر است در همه افراد میزان پروتئین واکنشگر C اندازه‌گیری شود؟


چک کردن میزان CRP برای همه بزرگسالان توصیه نمی‌شود. برخی متخصصان توصیه می‌کنند که همزمان با سطح کلسترول سطح CRP سرم نیز به طور مرتب چک شود. اگرچه این نظر مورد قبول عام نیست. برای بررسی خطر قلبی توصیه می‌شود که میانگین دو میزان CRP اندازه‌گیری شده با فاصله دو هفته مورد استفاده قرار گیرد.
سطح CRP به همراه سایر عوامل خطر قلبی مانند دیابت شیرین، فشار خون بالا، کلسترول بالا، چاقی، سن و کشیدن سیگار می‌تواند اطلاعات بیشتری را درباره خطر قلبی و عروقی در اختیار فرد قرار دهد.

دورنمای افزایش پروتئین واکنشی C در خون فرد چیست؟


دورنمای افزایش پروتئین واکنشی C در خون فرد چیست

چشم‌انداز کلی برای افراد با سطح افزایش یافته پروتئین واکنشی C تا حد زیادی به علت آن بستگی دارد. به طور کل، میزان CRP خون ممکن است در پاسخ به هر نوع عفونت یا التهابی دربدن افزایش یابد. چشم‌انداز به موفقیت درمان علیه عامل التهاب بستگی دارد.
به صورت خاص‌تر، به عنوان یک ابزار برای ارزیابی خطر بیماری قلبی و عروقی، افزایش CRP با حضور عوامل خطر قلبی شامل فشار خون بالا، میزان بالای کلسترول خون، دیابت شیرین، چاقی، افزایش سن، کشیدن سیگار و پیشینه خانوادگی بیماری قلبی مطابقت دارد. رژیم غذایی متعادل، ورزش کردن، توقف کشیدن سیگار و مدیریت پزشکی متناسب این عوامل خطر این امید را به وجود می‌آورد که پیشگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی در آینده دور از انتظار نیست.